
Ik hoef geen paard, hoor. Ik neem kippen. Maar dit dier is wel mooi. Alleen wilde ze niet op de foto met de oortjes naar voren.

Ik hoef geen paard, hoor. Ik neem kippen. Maar dit dier is wel mooi. Alleen wilde ze niet op de foto met de oortjes naar voren.

– Help! Help! riepen de jonge pompoenen. Ze zaten klem. Dekseltje open:

11:30 uur
Twee uur later kan de deksel al niet meer dicht. Nu is het mijn beurt om Help! te roepen.

13:30 uur

De kerry beagles van de jacht
Gisteren deden we op amateuristische wijze het Amsterdamse Bos. Het zou een wetenschappelijk onderzoek worden, met Runkeeper op de iPhone en SportyPal op de Android, kijken of ze dezelfde resultaten zouden geven. Maar eigenlijk werd Kwint daar uitgelaten, omdat we er toch in de buurt waren. Arme Bess kon niet mee, dat is bekend, wegens auto-angst en knoklust.
Op 1-2-3 zetten we onze mobieltjes gelijk. Na 10 minuten bleken ze al volkomen andere gegevens te vertonen. We wandelden toch gewoon naast elkaar. Terwijl we geen idee hadden hoe we moesten lopen en maar een willekeurig pad insloegen, dat een beetje in de gewenste richting ging, hoorden we al blaffen en het herkenbare jachtgetoeter. En jawel, uit het niets schoot een hele meute langs ons, die maar voor ?©?©n ding oog (neus) had, de geur van de vos. Kwint bestond niet.

Still uit de film
Na de honden kwamen de paarden. De camera kan in RAW maar ?©?©n plaatje/10 sec aan, dus maakte ik een filmpje. De ruiters groetten ons vrolijk in het voorbijgaan. We liepen verder en kwamen steeds bij hetzelfde punt uit. Op de routekaart van SportyPall is dan ook een soort dronkentorbeweging te zien.
Bij de geitenboerderij begon het regenen en vervolgens zo verschrikkelijk te plensen en te hozen dat het niet leuk meer was. En zo’n bos, daar is toch eigenlijk ook niets aan. Wat is daar nu aan? Bomen, bomen en nog eens bomen. Niks aan. En je wordt er ook nog eens kletsnat. Neen, dat was geen succes.

En jawel, ook in het Amsterdamse Bos heb je weer van die bordjes met recreatie-instructies, zoals ook in Spaarnwoude te zien zijn. Ik word er altijd zo balorig van, van info hoe de recreanten het precies leuk moeten hebben. Dat moet toch iemand ergens ooit verzonnen hebben. Laten we daar nu dat bord neerzetten, en dan niet meteen verbieden, maar wat wel mag. Ja, leuk!
Overdag je tent opzetten (“overnachten uitsluitend op de camping”). Barbecue?¬¥n (“eigen hout meenemen”). Parkeren. Lollige namen ontbreken hier gelukkig.
We hadden natuurlijk de site van het Amsterdamse Bos moeten raadplegen, daar zijn de routebeschrijvingen van wandelingen te downloaden. Maar eigenwijs, h?®, ik weet zelf wel hoe ik dat moet aanpakken, wandelen, recre?´ren, parkeren en het leuk hebben.
Weer bij de auto bleek dat van onze wetenschappelijke research ook niets terecht was gekomen: S. had na 1 kilometer Runkeeper per ongeluk op pauze gezet. Prutsers, dat zijn we.

Dahliastek-experiment
Ik heb dit gedaan en wacht nu af of er geworteld gaat worden. E?©n dahlia had al een spriet, dat is deze, en de andere knollen beginnen spruiten te ontwikkelen. Dat zal met deze temperatuur niet lang duren.

Pompoen komt nu al op
Dat geldt ook voor de pompoenzaden, die onmiddellijk zijn begonnen met hun kopjes op te steken. Rustig, rustig, zeg ik tegen ze, want waar haal ik nu weer zo snel potten vandaan om ze te verspenen?
De hele bloempottenmeuk staat in Frankrijk, lekker handig.
Kasper van Kooten doet twitteraar en dwddgast Nico Dijkshoorn na
Ik zit op Twitter en sommige mensen die ik ken zitten daar ook op. Dat is lollig en je hoort nog eens wat.
Kasper van Kooten bijvoorbeeld, die verlootte de afgelopen dagen steeds 2 vrijkaartjes voor zijn voorstelling in de Kleine Komedie door er via Twitter een speurtocht van te maken. Elke keer als ik een aanwijzing zag langskomen, kwam dat net niet goed uit, de aardappels stonden net op, of moest ik me met andere huishoudelijke flauwekul bezighouden en dat terwijl het allemaal hier om de hoek plaatsgrijpt.
Vandaag twitterde hij: ….Tips vanaf 3 over half 6 ongeveer.
Tja, ja, om 10 over half zag ik nog niks, dus ik gaf het op en deed allerlei dingen zonder twitter.
Tot Saar belde, die bij haar vriendin en klasgenoot A. zat, dat ze KAARTJES VOOR KASPER VAN KOOTEN TE PAKKEN hadden! Ze hadden het na de enige twitteraanwijzing, vanuit A’dam-Zuid op een racefietsen gezet en gingen om het te bewijzen ?¬Æn mij de ogen uit te steken met onze held op de mobiele foto, die van de opwinding duidelijk trilt. Die mobiel, bedoel ik.
Haha! Wat een superactie! Geinig of niet?

