De Nieuwmarkt, dieren, divers

Sombermans

2 Comments

politiebureau
In de regen voor bureau IJtunnel

Dat moet ik ook niet doen, de Treurroute van de Doden nemen, als ik in zo’n ontgoochelde bui ben. Door de Plantage, langs het huis van Roland, door de Henri Polaklaan, langs Artis en via het politiebureau (bureau IJtunnel), slof, slof in de regen naar huis.
Thuis lag de stroom eraf om eindelijk die drukverhoger aan te sluiten, geen telefoon dus, internet en zelfs het gasfornuis moest ik met een lucifer aansteken.

Daarom begon ik eindelijk aan het sorteren van mijn oude schilderijen in het kader van opruimen en wegsmijten of overschilderen. Ik had de eerste nog niet tevoorschijn gehaald of het licht ging weer aan: de stroom zat er weer op. Ha! Ik hield er meteen mee op.

Weggooien of overschilderen kan nog altijd.

Echinacea

De Nieuwmarkt, dieren

Honden uitlaten

Aida.de
Cruiseschip de Aida

In het kader van meer lichaamsbeweging en hoe hou ik dat leuk, liep ik met de stinkies een rondje langs het IJ. Bij de kop van het Java-eiland dreef een lelijke witte flat cruiseschip, dat het halve IJ in beslag nam, toen het probeerde bij de PTA aan te leggen. PTA, we hadden het er al eerder over, bij scholieren bekend als het Programma van Toetsing en Afsluiting, voor ons, Amsterdamse hondenuitlaters is dat de Passengers Terminal Amsterdam (emsterdem).

Op de Jan Schaeferbrug
Op de Jan Schaeferbrug

Het was een werkelijk heerlijke wandeling, waarbij de Kwint op 1/4 van de wandeling niet meer leek te kunnen, maar dat vergat, toen hij los op het eiland mocht rossen. Die ander wilde dat ook graag, maar dan anders. Wij waren niet de enigen daar, dat was het. Knokmateriaal in de vorm van andere honden.

Onder de Jan Schaeferbrug
Onder de Jan Schaeferbrug

Om mezelf te vermaken hou ik de wandeling bij op de mobiel, die met de satelliet precies laat zien hoeveel en hoe hard we lopen. Dat valt tegen. Het gemiddelde tempo krijgt een flinke knauw, omdat er moet worden gepoept of voor stoplichten moet worden gewacht. De programma’s Runkeeper voor de iPhone en Sportypal voor de Android geven ook de verbrande calorie?¬¥n, de route, staafdiagrammen en grafieken en dat vind ik leuk. Vraag me niet waarom.

Een stuk van de wandeling door SportyPal
Geuploade workout van SportyPal, is dat Nederlands of niet?

curieus, mopper

Faits divers

drukvergroter
De drukvergroter, de trots van de installateur

Na jarenlang soebatten en cv-ellende, was het dezer dagen zover: de cv-ketel zou vervangen worden door een fluisterzachte warmwatervoorziening, waarbij degenen die zich in juni 2009 hadden aangemeld, ook op het warme water zouden worden aangesloten. Mooi!
Dat dacht ik, want ik wil al jaren een eigen douche bouwen, en warm water in mijn keuken zou ook wel handig zijn. Te vroeg juichen was niet zo slim van me, want natuurlijk moest de zogenaamde woongroep waar ik zogenaamd deel van uitmaak, zich heel erg gewichtig zogenaamd hard maken voor overleg met de opdrachtgever, in dit geval de woningbouwvereniging, over al die individuele aanvragen van juni vorig jaar.

Wat er te overleggen valt, als de verhuurder vraagt: vul dit papier in als je warm water wil, ik zou het alweer niet weten, maar goed, omdat ik me niet meer met de zogenaamde besluitvorming bemoei, na de gewelddadige confrontatie met de eencellige buurman zoveel jaar geleden, liet ik dat zogenaamde vergaderen voor wat het was. In ?©?©n ruimte met de amoebe zitten, dat lukt me meer niet zonder hartklachten en trouwens, de rest van die zogenaamde medebewoners, een enkel uitzondering daargelaten, behoort ook tot de afdeling opportunistische twijfelgevalletjes.

De warm-waterkraan
Warm water

Er gingen 9 maanden voorbij, toen het eindresultaat daar was: we kregen wel een nieuwe ketel, maar geen mens zou op het warme water worden aangesloten. Alle geisers van de gemeenschappelijke keukens gingen vervangen worden en werden aangesloten op de combi-ketel. Uitstekend onderhandeld dus! (ironieteken)
Ik was teleurgesteld, maar dacht dat ik de boel misschien des te gemakkelijker zou kunnen aftappen, omdat alles deze keer w?®l oordeelkundig aangelegd ging worden.
De mannen begonnen twee weken geleden en deze week bleek tot mijn verbijstering dat ongeveer iedereen behalve ik, een warmwateraansluiting kreeg, want niet alleen werden geisers in de keukens vervangen, ook de levensgevaarlijke geisertjes die de mensen zelf hadden opgehangen en zelfs de illegale aftappers kregen nieuwe, glimmende koperen buizen met heuse kranen.
De buurman die die zogenaamde onderhandelingen had gedaan, zei tegen me:
– Als je nou snel een leidinkje doortrekt naar je appartement, krijg jij ook een aansluiting.
Mijn mond viel open. Moest ik nu een gammele leiding verlengen, die een dag later gesloopt ging worden? Ja, dat bedoelde hij. Als je een beetje stiekem manipuleert, krijg je alles gedaan, stond er op z’n bange voorhoofd ge?¬¥tst. Tjongejongejonge, wat ben jij een lul, dat stond weer op mijn voorhoofd getatoe?¬¥erd.

Ik heb rondgebeld tot ik uiteindelijk bij de juiste persoon terechtkwam en na een serieus gesprek (11:00), kwam de monteur me om 11:30 vragen of hij even mocht opmeten en om 12:30 had ik een aansluiting.

Is dat nu zo moeilijk?

dieren, Frankrijk, werk

Pr?©parer la terre

3 Comments

preizaadjes
Preizaadjes

De prei bewaart zijn zaadjes in een vliesje, waar er drie of vier uit komen, als je ze tussen en duim en wijsvinger kapot wrijft.
Toen ik de balkondeur opendeed om die zaadjes in de bloembak te doen, kwam er net een windvlaag aan, die me klassiek te pakken nam: in ?©?©n klap gezaaid, maar waar, waar toch? Overal, behalve in die bloembak. Ik heb het de tweede keer iets oplettender gedaan, ik heb tenslotte genoeg om een heel voetbalveld van prei te voorzien en ik heb meteen een anti-houtduifmaatregel genomen:

Dikke jongens
Columba palumbus strikes again

Die beesten vreten alle bloembakken kaal. Bij mij zit er nu een stuk bobbeltjesplastic overheen, vastgezet met papierklemmen, zodat het mes aan twee kanten snijdt: de aarde blijft vochtig, warm en windvrij en de duiven kunnen er niet bij.

Dahlia's
Dahlia’s in bloempotten op de vensterbank

Taking dahlia cuttings (BBC)

De dahlia’s zitten in de grond, zaadjes zijn gezaaid, het is nu weer een kwestie van afwachten en die tijd sla ik weer stuk in mijn hok, dat weer verdomme in de Schijfstand staat. Ik zou toch opruimen en weggooien? Ik kan het niet, ik kan het niet en ik kan er niks aan doen, want het is genetisch bepaald.

Rotzooi
Schijftroep

Gelukkig is deze keer het grootste gedeelte niet van mij.

curieus, mopper, volkstuin

Beschaving

12 Comments

Tuinhuis in het bos
De oude tuin (1998)

Vroeger, toen ik nog dacht dat een volkstuin leuk was, had ik op N&G een tuin naast de grootste proleet van het complex, scuse my french. Laat ik niet verder ingaan op deze quaestie van lang geleden, want ik voel de adrenaline alweer uit mijn oren komen.
De kantine zat altijd vol met rokende mensen, de vrouwen hadden over het algemeen de nicotinehuid en -stem type Nel Veerkamp, en de mensen die een zin niet met godverdomme begonnen, moest je met een lantaarntje in het donker zoeken.

Moerascypres in de oude tuin
Moerascypres in de oude tuin (1998)

Ik ben natuurlijk niet helemaal onbevooroordeeld, want ik heb een aantal aanvaringen gehad die mijn bloed nog steeds doen koken, door de achterbakse eigen-volk-eerst-mentaliteit en grofheid waarmee e.e.a. werd gecommuniceerd. Hadden ze een schijn van beschaving, dan bleken ze bijvoorbeeld stiekem elektriciteit van de straatverlichting af te tappen, terwijl tegelijkertijd elk modern hulpmiddel zoals diezelfde elektriciteit met een calvinistische moraal van de hand werd gewezen, want je moest lijden, en zaken als accu’s, zonnepanelen (die meteen werden gejat, als je even niet oplette) en alles wat je nog verder nodig had, moest en moet handmatig versjouwd worden.
Toen ik van tuinpark was veranderd, was het iets beter, hoewel de mensen me wisten te vertellen dat de vorige eigenaar van mijn tuinhuis zijn zoon gewoon Godverdomme noemde en dat-ie, toen hij vond dat z’n andere tuinhuis niet hoog genoeg was getaxeerd voor de verkoop, de boel in de hens zette om zo het geld van de verzekering te kunnen opstrijken. Ja, die mensen heb je.

Dat grove en die weerzinwekkende mentaliteit steekt sinds enige tijd ook in het parlement z’n kop op. Ik kan in al die PVV’ers niets anders zien dan volkstuinders van de ergste soort. Xenofoob, bot, beledigend en als ze iets slimmer zijn, zo helemaal niet geestig provocerend (kopvoddentax), dat ik met oud-minister van jusitie C. Polak wil zeggen: zelfs als grapje niet leuk.
Ik begrijp de lol gewoonweg niet. Je kunt iemands politieke en/of religieuze opvattingen niet delen, maar is dat een reden om iemand te schofferen? Dat vinden sommige volksvertegenwoordigers wel. Als hun kiezers dat ook vinden, dan werkt de democratie naar behoren, dat is ook weer zo. Maar als dat betekent dat de omgangsvormen en de cultuur die van de volkstuinders worden, dan wordt het tijd om te verkassen. Dat is de hel, mensen.

Dagelijks leven in Frankrijk