Omdat ik aarde nodig had voor de groentevoorkweek op de vensterbank reden we met een omtrekkende beweging via het strand van IJmuiden naar de Praxis in het Westelijk Havengebied. Het strand was bijna leeg, de lucht was grijs, er stond geen wind, de zee klotste gezellig en Kwint hapte uitzinnig van vreugde in mijn broekspijpen.

Bij de Praxis bleken de ideale boerendahlia’s in de uitverkoop. Ik zocht de vier hardst schreeuwende kleuren uit ( 0,99 euro/stuk, geen geld) en nam meteen ook een blikje stekpoeder mee om methode Geoff Hamilton te gaan proberen, hopend op deze manier de hoeveelheid dahlia’s te vervijfvoudigen. Deze zijn voor de net ontgonnen tuin aan de “openbare weg”, dat is het graspad tussen grange en tuinmuur.

Zicht op nieuwe tuin vanaf de openbare weg

De vraag is of de omstandigheden in de zomer hier een beetje aantrekkelijk zijn. Komt de zon er eigenlijk wel als de blaadjes weer aan de bomen zitten? De dahlia’s van Vreeken gaan achter het huis de grond in om het zitje een beetje op te kleuren. Daar komt nu genoeg zon na het omzagen van de laurier. Denk ik. Hoop ik.

Deze week doe ik de hele meuk maar alvast in kweekbakjes op de vensterbank boven de cv en ga de groei aanwakkeren door de verwarming zachtjes te laten pruttelen of hoe heet dat. Ik wil weer veel bonen, zonnebloemen, tomaten, courgettes en meloenen. En komkommers. Of zou er nog te weinig licht zijn? Welneen. Oh ja, en ik kon de gouwe ouwe clematis President natuurlijk niet laten staan die daar voor een flutbedrag te koop stond. Clematis stekken is my middle name.

Vergeet ik mijn prei bijna. Mijn prei!