Jarig


Appelaart gebakken door vriendin I. met veel rode kleurstof

Zestien jaar geleden keek ik volmaakt gelukkig naar mijn verse baby, tussen allerlei onverschilligen op de kraamafdeling van het Slotervaartziekenhuis. Ik was stomverbaasd en eigenlijk geschokt dat al die vrouwen niet hetzelfde deden als ik, die baby vasthouden, besnuffelen, bekijken en bekijken en nog eens bekijken, besnuffelen en er de hele dag tegenaan kletsen. Ze lagen daar afwezig in de verte te staren terwijl hun pasgeborenen kelen opzetten van jewelste.

In de schoolrapporten van Yeva stond vervolgens altijd bij het commentaar in ongeveer dezelfde woorden:
– Yeva houdt erg van gezelligheid, soms wel eens iets teveel.
– Yeva is dol op praten, soms wel eens iets teveel.
– Yeva maakt het soms wel erg gezellig.
Etc.

Nou ja. Ik wist van tevoren niet dat dat niet mocht, veel praten. Ik zal het nooit meer doen.

En wat zei ik?

Uit de NRC van vandaag:

Den Haag, 1 april. Het elektronisch pati?´ntendossier (EPD) is tot juli van dit jaar stilgelegd.

En waarom?

In een brief aan de Kamer bevestigt Klink gisteren dat de inlogpas die zorgverleners moeten gebruiken om toegang te krijgen tot het EPD in een laboratoriumomgeving is gekraakt.

Lees hier het hele artikel
.

I rest my case. Wat een stelletje prutsers! En elke keer wordt weer bevestigd dat er keihard is gelogen. Vooral die gristenen kunnen er wat van.

Tubifex

Als ik die wormpjes hierboven zie wriemelen, heb ik al gegeten en gedronken. Zo ziet de tuinkers er dus na twee dagen zonder aarde uit. Taug?©? Tubifex? Is het visseizoen geopend?

Ondertussen worden de asperges afgehard, want nu ze eenmaal bezig zijn, gaan ze snel. Over twee weken moeten ze mee naar Frankrijk en daar de grond in, zodat we in juni onze eigen asperges kunnen eten. Onze eigen asperges!

Ik blijf vanaf Pasen in Frankrijk tot en met de meivakantie om eens te oefenen en om die asperges een beetje in de gaten te houden. Wel alles Deo Volente en afkloppen, maar wat een verrukkelijk vooruitzicht.

De eksters bouwen een nest


De eksters bouwen een boomhut

Elke lente denk ik dat de blaadjes later of juist eerder aan de bomen verschijnen. Misschien is dat ook wel zo, geen idee. Wat kan het me ook schelen, maar sommige mensen denken daar een klimaatverandering mee te kunnen aantonen. Dat is net zo wetenschappelijk verantwoord als blijven doorroken en -drinken en dan zeggen dat het niet uitmaakt, want die en die is er 98 mee geworden. Doe maar voort, jongens.

Het was vandaag een echte lentedag en alle rokers en drinkers zaten op de Nieuwmarkt wetenschappelijk te zijn. Ik dacht eerst rode-zonnebloemzaadjes te kunnen kopen op de maandagmarkt van het Amstelveld. Teleurgesteld moest ik constateren dat ze alleen de gele hadden en die heb ik al. Enfin, na een stads tochtje, waarbij ik uiteindelijk via allerlei omwegen bij de Marokkaanse slager op de Haarlemmerdijk belandde, was de achterband van mijn fiets voor de zoveelste keer lek, maar omdat ik in een uitmuntende stemming was dankzij de gezellige praat van de slager, die net als alle andere keren daarvoor gratis recepten gaf, bleef mijn gemopper achterwege.
Ik heb vandaag alles verder lopend gedaan, want had ik keus?
Ik wandelde via de bibliotheek naar de grote Appie en kwam weer terug op de Nieuwmarkt. Zouden de vuilnismannetjes ook ergens zitten, vroeg ik me af, want die hadden hun karretjes zomaar midden op het plein geparkeerd. Dat leek me onwaarschijnlijk, want de mannetjes van de karretjes zouden broers kunnen zijn van de Marokkaanse slager en die gaan echt niet tussen dat verwende Amsterdamse binnenstadvolk zitten. Neen, er zullen nog een paar generaties overheen moeten gaan, voordat de integratie een feit is. Als we tenminste de crisis overleven.

Steenslag


Residence IJmuiderslag

Ik ben helemaal van slag door dat verloren uur, natuurlijk. Als ik naar buiten kijk, nu om 17:37, zijn ze nog niet van plan met de avond te beginnen, dat is dan wel weer leuk.
Vanochtend werd ik pas om 10:00 uur wakker omdat ik zaterdag te lang had doorgewerkt – zzp’ers hebben nooit vrij – en toen bleek het ook nog eens al 11:00 uur te zijn. Allemaal radioprogramma’s gemist, die weliswaar online terug te luisteren zijn, maar live is op de een of andere manier interessanter.
We gingen weer naar het strand en ik vergat bijna Residence IJmuiderslag te fotograferen. Het is feitelijk in de woonwagenkampstijl gebouwd, met van die witte nepbakstenen. Dat woont toch weer heel anders dan Residence IJmuiderslag klinkt.
Toen ik laatst hartverscheurende foto’s zag van asielzoekers die met vuilniszakken ipv koffers de asielzoekersresidence betraden, drong de concentratiekampassociatie zich sterk aan me op. Niet inhoudelijk bedoel ik, maar qua architectuur, hoewel zo’n associatie niet uit het niks komt, denkelijk. Vrolijk word je er in beide gevallen niet van.


Zicht op de citroen vanuit de overburen

Waar we ook niet vrolijk van werden, waren de activiteiten van de sloper die de overburen hadden ingeschakeld. Siebe’s auto stond ernaast en bij het afvoeren van het weggehakte beton, hebben ze een paar stukken op de Berlingo laten vallen.
Niks zeggen natuurlijk en er gauw vandoor, voordat de eigenaar het merkt. Wat een ongelooflijke waardeloze mentaliteit is dat, echt, niet te geloven. Daar hebben de overburen verder niets mee te maken, het waren die slopers. Kijk, diepe moeten en de lak eraf. Je maakt mij niet wijs dat ze dat niet hebben gemerkt.


Steenslag

Dagelijks leven in Frankrijk