Frankrijk

De kachel snort


De zon schijnt net niet op de nieuwe bbq

Echt hoor, Snuggere Bizon had me op de mouw gespeld dat het druk zou zijn op de weg. We reden alweer over doodstille wegen, want heel Parijs stond waarschijnlijk in de file richting Alpen.
Het mistte in Nederland en Belgi?¬¥ en na Parijs dacht ik toch echt een streepje blauwe lucht te zien. Pas na het bord Langue d’Oc op de A20, was het ogenblikkelijk strakblauw. Logisch, nietwaar? (Praat eens met Kees en Remke in het caf?¬© van Hollandais en France)


Aan de andere kant van het raam

JP had de cuisini?®re aangestoken, zodat de temperatuur in huis al tot 8¬?C was opgelopen , de jassen konden meteen uit.
De worstjes die Siebe net bij de slager heeft gekocht, gaan zo op de barbecue: lekker buiten in de tuin eten.
Eerst even nog genieten van de warme kachel en een boekje.

Frankrijk, vroeger

Kalenderrommel

Ik zocht net nog op de valreep allerlei tuintroep en scharrelde wat in een zak met de zaadjes van vorig jaar, alles in het kader van: over twee weken ben ik te laat, kom ik me daar toch in een ouwe envelop een arty onzin tegen. Even een plaatje van maken.

Ze komen uit een boeket van vorig jaar: zouden die zaadjes nog levensvatbaar zijn? We proberen het.

Frankrijk

Dat zeg ik!

1 Comment


Herrema bij een andere gelegenheid

Wat zeg ik gisteren? Dat al die werklozen in Amsterdam zo aan het werk kunnen.
Wat zegt Jan Blokker vandaag: dit!

Ik vond wethouder Herrema overigens verfrissend helder, toen ik hem bij de gelegenheid van de foto hierboven zag.

De Nieuwmarkt, Frankrijk, natuur, werk

We zijn er bijna

5 Comments


(c) Mijn mobiel

Ik liep vanochtend – nog niet helemaal wakker – over de Oude Waal, toen mijn oog erop viel: sneeuwklokjes! Die moeten toch al een tijdje bezig zijn geweest uit de grond te komen, maar ik had er tot vandaag kennelijk geen oog voor.

Ik word zo in beslag genomen door mijn eigen zzp-activiteiten, dat ik even vergeten was dat we zaterdag onze eigen sneeuwklokjes live gaan zien. Niet zo gek, met alle verhalen over een stagnerende en krimpende economie, een groeiend leger werklozen en een Noord-Zuidlijn, waarvan de oplevering alweer veel later is dan afgesproken (geluid van een kassa) en niet te vergeten de verbouwing van het Rijksmuseum (geluid van een kassa), ook alweer op de lange baan. Als je de boel nou zou combineren, de werklozen bouwen die metro en het Rijksmuseum af, iedereen gelukkig. Geld (geluid van een kassa) is er natuurlijk zat, want je moet ze allemaal een uitkering (geluid van een kassa) geven.
Ik wilde zeggen, je zou ze de kost moeten geven.
Ondertussen ben ik bezig in deze crisis een eigen bedrijf (geluid van een kassa) uit de grond te timmeren.
War speelt de beiaardier van de Zuiderkerk? “Toe Ach Vaderlief, toe drink niet meer”, de eindtune van caf?¬© de Blauwe Engel in Groningen.


Alweer zo’n merkwaardige flutfoto van de Nokia

Ik was ons tochtje naar Frankrijk niet echt vergeten. Nog 1,5 dag.

boeken, Frankrijk

Haast

2 Comments

Veertien dagen voor deze foto had ik de canna een kopje kleiner gemaakt. Na een paar dagen stak hij dat al weer op en nu neemt hij serieuze vormen aan.
Wat moet ik toch met die plant? We hebben hem uit een eigengekweekt zaadje gekweekt en dat is precies de reden dat ik hem niet zomaar op de composthoop kan gooien, je raakt eraan gehecht. Ik heb hier trouwens helemaal geen composthoop, ja, daro wel.
Het stomme van dit soort planten in huis, is dat ze luis aantrekken. Buiten is er niets aan de hand. Als ik hem meeneem naar daro, moet ik hem in het najaar weer terugslepen, want de winter overleeft hij niet en de zomer misschien, want die is tot nu toe elk jaar te droog.
Tjongejongejonge, zit ik toch altijd met een hoop dilemma’s.
Nee wacht, ik sleep hem mee en zet hem als het koud wordt naast de oleanders in de schuur, ingepakt in een vuilniszak. In de zomer kan hij met de oleanders naar buiten.Die staan precies zo tegen de gootloze schuur, dat ze al het regenwater op hun kop krijgen. Dat zijn de Vochtige Streken van ons terrain.
Dat doet me eraan denken, even een heleboel boeken lenen voor een week non-stop lezen. Nog vier dagen.

Dagelijks leven in Frankrijk