Het was weer zondagochtend vanochtend en deze keer besloten we op de wandeling ook vechtmachine Bess mee te nemen, die een autofobie heeft, dus het was een experiment met iets teveel variabelen, maar vooruit, je moet af en toe iets riskeren in je leven.
Op de parkeerplaats stond zo’n hele vette 4×4 van een onbekend Koreaans of ander Aziatisch merk. Jawel, er kwam een kromme man van middelbare leeftijd met een verwend jackrusseltje aan gesukkeld, die bij de auto hoorde. Je moet toch ergens je mannelijkheid vandaan halen, zeker als je op foute schoenen loopt. De stemming zat er goed in, dat is te merken.
Ik mopperde voor de zoveelste keer nog wat na over die Franse vader (“Wat is het verschil met een Syrier die z’n Nederlandse kinderen na de scheiding ontvoert en ze fijn in Syri?¬¥ een islamitische opvoeding geeft, niks toch?”), over het geheel ten onrechte inschakelen van de ARBO-arts door v/h mijn werkgever en hoe smakelijk z’n oordeel (v/d arts) over de gang van zaken was, en nog meer van die zaken die ik gelijk mijn eerste singeltje steeds opnieuw afdraai en waarvan de groef de diepte heeft van een loopgraaf. Siebe was zo verstandig mij gelijk te geven, zodat mijn gemopper al snel in geschater overging.
Met Bess vast en Kwint los wandelden we door de blubber en de motregen tot groot genoegen van beide honden. Bij de paddestoel, die bijna niet te fotograferen viel zonder dat er ergens een onderdeel van Kwint op te zien was (Scheer je weg, suf beest!), kwam ons een grote zwarte hond tegemoet.
Bess die normaal een zwak heeft voor grote zwarte honden, kefte hem lelijk toe, een teken voor Kwint om die hond eens in z’n broek te happen. Jammer genoeg ging alles daarna te snel – mijn camera stond niet in de filmstand, want plots hing Kwint als een versgevangen konijntje in de machtige kaken van het beest en werd flink doodgeschud.
Wat nu?
Siebe dacht geen seconde na en liet de riem van Bess vieren, die meteen aanviel en zo Kwint ontzette. Zo.
Kwint heeft er alleen een gedeukt ego en een schaafwondje aan z’n neus aan overgehouden. Merkwaardig dat er toch altijd zo weinig bloed vloeit. Er zou gek genoeg niets gebeurd zijn, als Bess er niet was bij geweest.
