Toeristen maken hier altijd een foto van. Hij is van een meneer aan het eind van de gracht. Hij heeft (ook) een irritant terriertje.
Als je citroen en Aarsman googelt, kom je in de beeldbank van het Nederlands Fotomuseum bij de foto’s van Hans met z’n HY, en bij de voorloper hiervan was ik de eerste medewerker na de directeur. Een geweldig succes.
Hee, ik zie plotseling een systeem in al die baasjesbaantjes. Een beetje sneu zijn ze allemaal wel. Maar daarover later meer.
Net als de dove mijnheer A. bij ons uit de bourg, gaf ik de Spaanse mevrouw van de ambassade dinsdag sociaal wenselijke antwoorden; si, se?±ora, gracias, muchas gracias, enz enz. Geen idee waar ze het over had, het enige dat ik begreep was dat we de uitslag volgende week zouden horen.
Gisteren vertelde Yeva wat deze dame had gezegd, zie de titel van mijn stukje. De moeder van I. die spreekt dat (Castiliaans) vloeiend en ik heb per ongeluk de schijn mee gehad, niet gehinderd door enige kennis van zaken. Wat zei ze? Hier is de google-vertaling.
Eindelijk gerechtigheid: ik lees in de rubriek Aldus van het Parool dat het Jeugdjournaal de verkiezing “onjuiste spatie van 2008″ heeft gewonnen met de kop:”Scheidsrechters te kort”.
Dit is bedacht door het Platform Signalering Onjuist Spatiegebruik, dat ook een website heeft: spatiegebruik.nl. Hoewel ik een heel platform weer een beetje overdreven vind, ben ik toch blij met de aandacht, want ik erger me er al een hele tijd aan. Mijn (ex-)collega’s deden niks anders dan overal spaties tussen proppen. Altijd even controleren bij woordenlijst.org, was mijn in de wind geslagen raad. (“Wat? Woorden Spatie Lijst punt org?”)
Uit Le Figaro
Over wind gesproken, de storm heeft flink huisgehouden in Zuid-Frankrijk en Spanje. De Figaro doet een oproep aan de lezers foto’s in te sturen. Kijk maar eens hier.
Kwint was een beetje actiever, dus we besloten even naar de zee te gaan. Het was weer druk met karretjes en surfplanken (met wieltjes) met matrasvliegers, andere vliegers en gewone hondloze wandelaars, die je overigens bijna nooit ziet.
De vloed kwam overwachts snel opzetten, zodat de ruimte op het strand in enen gehalveerd was, toen we terugliepen. Kwint reageerde absoluut niet op de twee paarden, die net deden alsof ze in een grote buitenbak bezig waren. Toevallig kwamen we op dat zelfde moment ook het bijna niet te herkennen fotografenechtpaar Wout B. en Noor D. tegen met hun nieuwe hond. Ben ik helemaal de naam van het diertje vergeten te vragen!
Toen we bijna weer bij de uitgang waren, zakte het ventje weer in. Thuis begon het trillen en weigerde hij z’n eten. En nu na een pilletje, doet hij het weer een beetje.
Vanochtend was het weer zover: Kwint was weer in een trillende bejaarde veranderd. Heet hoofdje, kon bijna niet lopen van de buikpijn en wilde heus wel een brokje aannemen, dat hij onmiddellijk liet vallen, tot genoegen van Bess die dat meteen meedogenloos weggriste.
Zoals ik al eerder heb verteld, ga ik niet meer met hem naar de dierenarts, maar stop er een half advilletje in, wat nog niet eens meevalt. Ik denk dat ik het zo’n beetje in z’n maag douw en toch weet hij het er steeds weer uit te wurmen. Yeva heeft hem eens 15 minuten in de houdgreep gehad, tot hij wel moest slikken.
Wat ik doe: ik klem hem vast en hou hem een stukje lekkers onder z’n neus, waar hij een beetje van moet kwijlen en door de spuug slikt hij. Hij wil wel, maar hij k?‚Ćn niet eten. En dat is zielig want dat is hobby nummer 1.
Hij moet van mij eten, want als z’n systeem stil komt te liggen, zijn we veel verder van huis. Beweert de dierenarts. Maar die vraagt dan ook 78 euro voor een consult dat ook met een advilletje op te lossen is.
Hij is nu al een beetje opgeknapt en wilde net zelf trappenlopen.