De griep lijkt wel over, maar dat komt omdat het verschil tussen 40 en 38 graden enorm is, qua gevoelstemperatuur dan.
Saar heeft zich ook afgemeld. Desondanks gaat ze vanmiddag haar economieproefwerk doen, want “als je het moet inhalen, is het drie keer zo moeilijk”. Ik vind dat idioot en ga nu voor het eerst in haar schoolcarri?¬Ære haar mentor bellen. Haar klas klaagde al eerder over deze leraar en omdat schoolgeklaag van alle tijden is, heb ik er nooit veel aandacht aan besteed.
Ze weet dankzij haar voorbereiding alles over heffingskorting, loonbelasting/premie volksverzekeringen, dingen die ik wel op mijn loonstrook zie zag staan, maar waarvan ik de semantiek meteen al niet begreep. Heffingskorting: krijg je dat nu of moet je dat betalen? Dat kan ik nu aan Saar vragen, handig.
Flexplek
Ondertussen heb ik mijn spulletjes mijn bed in gesleept. Ik ben zo fijn aan het netwerken, heelheel (Jochem Myjer) belangrijk voor mijn toekomst.
Ik slaap, lees wat en pieker over het overal om zich heen grijpende verschijnsel van het ?¬?bercalvinisme, iets waar Nederlanders altijd al goed in zijn geweest. Het moralisme, het opgeheven vingertje, en ohohoh, wat weten we het allemaal goed en dat alles verkondigd met een schijnheilige verontwaardiging, waar de honden geen brood van lusten. Zou het gewoon de tijdgeest zijn?
Gelukkig was ik er al voorbereid, want de griep, of iets wat daar op lijkt heeft me nu te pakken. Vanochtend ging ik naar de huisarts (een vervangster) met een veel te hoge hartslag.
– Het lijkt wel of ik koorts heb, zei ik nog onnozel.
Thuis bleek die inderdaad tegen de 40 aan te hangen. Tjongejonge! Ben ik dom of de huisarts?
Gelukkig heb ik nog contact met de buitenwereld: de meisjes brengen af en toe een kopje thee en mijn ibook houdt me gezelschap.
Ik was even met het openbaar vervoer op pad. Kijk nou toch eens wat je vlak naast de hoofdstad kunt zien. Misschien valt er morgen nog iets te schaatsen.
Toen ik in de slaapkamers de was aan het verzamelen was, zag ik plotseling dat het bovenste gedeelte van het bos op de berghelling wit berijpt was. De rest was gewoon groen of bruin. Yeva kreeg die info ook al van de moeder van Jean-Pierre, die vertelde dat het daar veel harder gevroren had dan hier, een kleine 100 m lager. Een merkwaardig metereologisch verschijnsel.
Kijk, hier ingezoemd kun je het iets beter zien. We kwamen Jean-Pierre net nog tegen en die zei met een knipoog:
– Zo? Lekker geslapen?
Haha, grapjas. Hij zat op 1 januari lekker op zijn praatstoel en had mooie verhalen over de mensen (uit Parijs) die in ons dorp ook al een buitenhuis hadden, voordat wij buitenlanders daar ooit een voet hadden gezet.
Nou nou, dat was niet best. Brood pikken van de konijnen en hout jatten van de buren. En net doen of ze alleen op de wereld waren. Dat kan je wel een tijdje volhouden, vond iedereen, maar op den duur gaat dat toch wringen in zo’n kleine commune. Uiteindelijk hadden ze een ander huis in een dorp iets noordelijker gekocht en daar bleken ze voor dezelfde problemen te zorgen.
Vannacht en morgen gaat het keihard vriezen, zei onze deskundige. Zal ik nu eindelijk de oleanders even binnen in de schuur zetten?
