Rokko


(c) mijn mobiel

Loop ik de hele dag in Rotterdam rond en wat doe ik? Kletsen kletsen kletsen, maar ?©?©n armzalig fotootje maken, ho maar.
Toen we gezellig met Rokko door het bos wandelden en de zakkende zon mooie lange schaduwen maakte, realiseerde ik me dat mijn Leicaatje nog thuis lag.
Dan maar de mobiel. Die kan de overdaad ?®n het gebrek aan licht helemaal niet aan. Als de omstandigheden ideaal zijn, komt er nog wel eens iets polaroid-achtigs bizars uit, maar dit is natuurlijk drie keer ruk, om eens een bekende fotoredacteur te citeren.

Geld ligt op straat 7


(c) mijn mobiel

In een donkere gang met een mobieltje zonder flits iets vlijmscherp vastleggen is een beetje teveel gevraagd.
Dit volkomen overbodige object stond op een dag op mij te wachten. Nog nooit gebruikt, dus waarschijnlijk cadeau gekregen of impulsgekocht en toen-ie maar in de weg bleef staan en niet vanzelf wilde verdwijnen en toen de zomer van 2008 al afgelopen was voordat-ie ooit was begonnen, ja toen, toen besloot de v/h eigenaar dat hij weg moest. En laat ik toevallig precies vijf minuten later langs komen lopen! Sleep naar binnen, die flauwekul!

Voor in de voortuin in Frankrijk. Daar is het namelijk ALTIJD zomer.

Getty strikes again

Ik had het in mij vorige post al over stockfotografie en dat de professionele fotografen juist bij de afdeling microstock niks meer te zoeken hebben, tenzij ze natuurlijk genoegen nemen met een flutvergoeding. Een half miljoen maal een flutvergoeding levert nog wel iets op, maar ik denk dat er maar weinig zijn die dat meemaken.
Deze verschuiving is kennelijk ook een van de gevolgen van de ontwikkeling van de digitale fotografie: de camera’s worden steeds beter en goedkoper, foto’s ontwikkelen hoeft kennelijk niet meer, wat trouwens helemaal niet waar is, maar goed, iedereen kan fotograferen, iedereen kan dat laten zien, en iedereen kan er geld mee verdienen, daar komt het op neer.
Kijk maar eens op flickr.com. Gratis je kiekjes online, verjaardagen, vakanties, feestjes en als je artistieke ambities hebt, huppetee, zet de hele bende maar te kijk. En tussen al die meuk zit af en toe iets interessants. Dat heeft de Amerikaanse gigant Getty ook ontdekt. Fotoredacteuren van dit bedrijf zijn al een tijdje bezig met selecteren en ze bieden mensen met potentie contracten aan.

Lees bij Rachel Hulin hoe zoiets in z’n werk gaat. Ik word hier helemaal zenuwachtig van en wil roepen: Doe het niet! Straks ben je al je rechten kwijt en misschien erger, moet je al je werk exclusief bij Getty dumpen.
Als zo’n groot bedrijf met onbeperkte financi?¬¨¬•le middelen de macht in fotoland gaat overnemen, kan de rest van de eerlijke ploeterende jongens en meisjes het wel vergeten, denk ik. Alles gaat dan op z’n Amerikaans op elkaar lijken, de foto’s, de publicaties, de betalingen. En dan nog wat, ik heb nog nooit gehoord dat een bedrijf met een monopoly-positie de wereld niet naar zijn hand probeerde te zetten.

Gasvlam, Oekra??òne en stockfotografie

Ik las vanochtend op de site van BNR (die zitten in de oude Renaultgarage op het Prins Bernhardplein in Amsterdam) dat Oekra????ne bereid is het gasakkoord met Rusland opnieuw te ondertekenen. Nu voorspelde mijn ex-schoonvader al jaren geleden dat het Westen dom was zich qua gasleveranties zo afhankelijk te maken van landen, waarvan je kunt voorspellen dat ze de toevoerkraan op een dag zouden gaan dichtdraaien – je hebt een pressiemiddel, niet waar, en dat moet je zo nu en dan gebruiken – , dus hij heeft posthuum volkomen gelijk gekregen, maar daarvoor meld ik dit niet.

Redacties gebruiken altijd een brandende gaspit van het gasfornuis thuis om zaken als deze te illustreren, en trouwens ook dingen als energie, kou, gasrekening, verhoging gasprijs, ruwe olie hoogste prijs ooit, enz enz enz.
Ik dacht: eens kijken of zo’n foto maken nu zo moeilijk is. En weet je wat? Er is geen klap aan!

Dagelijks leven in Frankrijk