Toen was geluk heel gewoon

– Zoiets heb ik van mijn leven nog niet meegemaakt! riep vriendin P toen ze kwam aanhollen met een kuiken en een fles mercurochroom. De moederkip had een van de kleintjes zo voortdurend zitten pikken tot hij bloedde, het arme beest.
– Die kip is gek, ik ga hem verdomme slachten, riep ze, maar zette het kuiken na onze medische behandeling die avond weer onder de moeder vanwege de warmte. ‘s Nachts slapen ze en gebeurt er niets. Overdag begint de ellende weer.

Kuiken opwarmen en voetbal kijken, gedownload van de BBC

De baby bleek de volgende dag zo bang geworden dat hij niet meer meeging naar buiten, maar zich verschool in het nachthok. Daarom bood ik aan hem in onze priv?¬©kliniek op te nemen en dat gaat gelukkig goed. Hij krijgt ‘s nachts een kruik en loopt overdag in zijn eentje in de kippenren, want ?‚Ćlle kippen willen hem nu in zijn nek pikken.
Daar kunnen ze niets aan doen. Als ze een gek vlekje of dingetje zien, m??eten ze erin pikken.

Het kuiken denkt nu dat ik zijn moeder ben en loopt me achterna, als ik hem los laat lopen en smeekt me of ik hem wil optillen, wat ik doe, want hij wil warmte. Hij stapt op mijn hand en valt bijna onmiddellijk in slaap. Wel even uitkijken dat de dorpskatten (moeder en zoon) niet in de buurt zijn. Moeder is alweer hoogzwanger en heeft zich op de zolder van de grange gevestigd, die ze bereikt via een steile ladder. Kind, kijk toch uit in jouw toestand.

Een zitje met een nieuwe tafelkleed van de ALDI

Ondertussen heeft S. (die hier alweer 1,5 week is) zich enorm nuttig gemaakt door onze tuin te veranderen in een Franse tuin en dan niet in Versailles, hoewel my home my castle is natuurlijk, maar in een tuin met een HEK. Het pampagras ontbreekt nog. Piquets rustiques en ch?¢taignier gekregen van buurman JP.
Dat komt, honden en kippen is voor de kippen niet zo’n geweldige combinatie en dan hebben we het vooral over Bess, die gisteren bij de feestelijke ingebruikneming, toen het toompje langsliep, in de aanval ging zonder in de gaten te hebben dat er een hek tussen zat: KADAF! en een ruitpatroon op het gezicht. Dat zal je leren.

Bleu is blij

Bleu is sinds een tijdje zo gehoorzaam dat we nog zelden de riem gebruiken. Hij kijkt verlangend naar de katten en kippen en houdt zich koest. Ik weet niet of hij zich ook zo koest houdt als ik er niet bij ben. Dat gaan we maar niet proberen.

Onderwerp voor de volgende keer

En hoe is dat zo plotseling gekomen, dat Bleu zo braaf is? Daarover gaat het de volgende keer, net als over de start van mijn kippenfokkerij. Wat? Kippenfokkerij? Jaja.

Met z’n twee?¬¥n in het nachtverblijf

(Ondertussen heeft het kuiken gezelschap gekregen van een broertje met hetzelfde lot. Gelukkig voor nummertje 1, dan is hij niet meer alleen, alleen vrees ik nu, dat het dreigement van P doorgang gaat vinden)