De zusjes Sussex 2 maanden oud
Hoewel ik eigenlijk veel belangrijker dingen te bespreken heb, gaat het eerst zoals beloofd over de kippen en de hond. Ja, alweer de eeuwige kippen. En die hond.
De loopvogels beginnen een obsessie te worden en dat is vooral gekomen omdat ze weigeren te broeden. Zonder kuikens is het leven saai en je moet toch iets hebben om naar uit te zien, nietwaar?
Poulets de chair direct na aankomst in hun stalletje
Na veel piekeren en surfen kwam ik na een rekensommetje tot de conclusie dat de aanschaf van een broedmachine na 1 seizoen al rendabel is. Ik reken me natuurlijk zoals altijd weer rijk, maar let op:
Vriendin P koopt elk jaar 50 vleeskuikens van 5 weken ?‚Ć 3,45 euro (= 172,50 euro) om ze in augustus te slachten, zodat de familie het hele jaar elke week kip kan eten. In mijn broedmachine (130,-‚Äö?ᬮ) kunnen 24 eieren. Ik had een grotere kunnen kopen, als die niet veel duurder was geweest, want het moet wel leuk blijven, ik ben niet helemaal gek.
Na twee rondes van 24 eieren hebben we als alles goed gaat Рwat nooit het geval is, er mislukt altijd een aantal, maar goed Р48 kuikens en voil?†, de kosten van de aanschaf zijn al terugverdiend. Na 38 kuikens geslaagde kuikens draaien we feitelijk al quitte. Ik zeg we, want hier in ons dorp wordt zo ongeveer alles heel hartelijk gedeeld alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. En dat is aanstekelijk.
Ik heb het in mijn begroting even niet over de kosten van de elektriciteit of het voer, maar daar staan de lol en de opwinding van het hele proces weer tegenover.
(Dit hele verhaal klinkt volkomen tegen mijn natuur in misschien zakelijk met al dat gereken, maar ondertussen heb ik het niet meer van de spanning, er zitten nu 24 eieren in een zoemende machine, echt, ik kan even nergens anders meer aan denken. Hysterisch.)
Adoptieleghen en 3 van haar vleeskuikens
Hoe komen we aan die eieren? Die hebben we altijd in overvloed en hoewel mijn legkippen niet enorme vleeschkippen zijn, zoals de poulets de chair van de adoptiekip, leveren ze toch stevige jongens.
De hanen van vorig jaar pasten nauwelijks in de ALDI-vriezer, waarmee ik maar wil zeggen, groter wil ik ze eigenlijk niet. Vriendin P wel, die heeft een enorme vriezer, die aan het eind van het seizoen altijd tot de nok toe gevuld is.
Twee baby’s in de ziekenboeg
Nu dacht ik ook die twee kleine kuikens (die bij mij in de ziekenboeg zitten) over te nemen voor de eierproductie, hoewel er een denkelijk een haan is. Ach, zielig. En zo broed ik dagelijks voor het slapen mijn plannetjes uit.
Ondertussen zitten er zoals gezegd al twaalf dagen 24 eieren in het apparaat, dus nog negen dagen te gaan. Zonder youtube en allerlei kippenfora zou ik niet precies geweten hebben waarop te letten. In het boek Kippen van Hans Schippers staat wel ongeveer alles, maar hoe je bijvoorbeeld met een lampje kunt zien of en hoe precies het ei zich ontwikkelt, daar heb je youtube voor nodig.
Toen ik dat voor de eerste keer met bonzend hart deed, zag ik – zoals verwacht – een netwerk van aderen, een donkere massa in het midden en na een paar dagen zelf een heftig bewegend embryo, waarvan ik me doodschrok en die bij de jongste dochter de voorspelde kreet “CREEPY!” ontlokte, toen ik haar dat vertelde.
Nog 9 dagen van de 21 te gaan
Daarnaast moet ik bekennen dat de nicht van de familie B. die ik al eerder noemde, me 10 eieren van haar Brahma’s heeft geleverd, die zo te zien allemaal goed gaan. Die kippen zien er zo fantastisch uit en ze hebben een gouden karaktertje, dus volkomen te begrijpen dat ik de verleiding niet kon weerstaan. Alleen een van de twee krieleitjes, die ik er gratis bijkreeg, was niet bevrucht. Kan gebeuren.
Het streven was broedse kippen te vergaren, opdat we de productie volgend jaar kunnen verdubbelen. Krielen en Brahma’s (en de zusjes Sussex) zijn naar verwachting eerder en vaker broeds dan die slome drollen van legkippen van me. Er gaan in ieder geval een paar hennen naar vriendin P. Als die er tenminste zijn, vorig jaar hadden we immers alleen maar hanen, op irritante Kortpoot na.
Twee mislukte eieren
Van mijn eigen eieren gaat alles goed, op een na, die wel was begonnen, maar gestopt, in de Engelstalige kringen “early death” genoemd, als de Blood Ring is te zien. Ook heel creepy.
Weten jullie trouwens hoe duur sommige volwassen Brahma’s zijn? Ik keek even op leboncoin. Die kunnen we dan mooi weer verkopen, als alles goed gaat. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen die beeldschone beesten te (laten) slachten, ja, ik discrimineer.
Want wat moet ik in godsnaam met al die extra kippen (of hanen), als ik ze niet opeet?
Over de hond de volgende keer. Hij is nu zo braaf, dat ik gisteren tijdens de wandeling dacht, wat ben ik nou toch vergeten, ik weet zeker dat er iets ontbreekt aan mijn uitrusting.
Het was de riem. Ik was de hondenriem vergeten!
