Gootsteenbodem

Les Soeurs Sussex and the 2 chicks
De Piepies en de Witties moeten dra het veld ruimen

Ik moest van de week even naar Dun voor een paar belangwekkende boodschappen in het kader van de bebroede eieren. Op een van de talloze sites had ik gezien hoe de blogster de bodem van de broedmachine met spul had bedekt, waarmee je voorkomt dat vloerkleedjes onder je vandaan glijden. Anti-d?©rapant van rubber.

Leg dat de jongens en het kassameisje van de Briconautes maar eens uit. Ze kwamen met een tapijtje aanzetten dat niet glibberde, maar neen, ik wilde alleen dat spul voor onder een tapijt, want ik wilde geen vloerkleed, ik had er niet eens een, opmerkingen waarmee ik het onbegrip zoals altijd alleen maar vergrootte.
In ieder geval hadden ze het niet, waarna ik met de deuchiste van de drie heren over onze auto’s begon te praten, want hij was jaloers op mijn verlengde kofferbak, terwijl ik altijd zuchtend naar zijn smette- en roestloze koetswerk kijk. De andere twee stonden er een beetje voor jan dinges bij.

2cv on the parking of the Briconautes
De zijne vanuit de mijne

Die anderen behoren tot de soort in wier belangstelling ik me hier in dit land altijd mag verheugen, god mag weten waarom. Ze lijken allemaal precies op elkaar, klein, een beetje gezet (zeg maar dik) en vinden me geweldig aantrekkelijk. Ik laat me dat lekker aanleunen, zolang ik er niet ongemakkelijk van word, wat gebeurt als ze me proberen aan te raken. Dan spring ik als Bleu met 4 poten tegelijk in de lucht. Maar dit even terzijde en later hierover meer.

Bij de Winkel van Sinkel Lafont tegenover caf?¬© le Commerce kwam Marie-Claude op het briljante idee van een rubberen gootsteenbodem. Het is dat het op de verpakking staat, want ik kende het woord niet. Gootsteenbodem. Fond d’?¬©vier. (Marie-Claude zit in onze gemeenteraad en woont in het oude station van Saint Sulpice)

Sink mat
Duitse woord voor “sink mat” is weer zo’n mooi Duits woord

Kijk, als die kuikens uit het ei komen, ik zeg als, want niets is zeker, komen ze terecht op de gladde bodemplaat van de couveuse en glijden wijdbeens tegen de andere kuikens en eieren aan, waarbij ze soms niet meer uit de spagaat kunnen komen. Splayed of spraddle leg heet dat, het ziet er hartverscheurend sneu uit. In een nest heb je geen gladde plastic bodemplaat. Klik even op de link, het is te erg.

Ik ging daarna nog even bij de familie v/h de voorzitter langs, waarbij hij de deur uit was: au foin en zij kersenjam in de enorme keuken aan het maken was. Wij dames kakelden wel een uur of 2, over de broedmachines, kippen fokken en slachten en meer van die nuttige boerendingen die ik op deze grote boerderij gratis en voor niks uit de eerste hand weet los te peuteren. Maar vooral ging het over de Engelsen, die weigerden Frans te praten, alleen maar onderling klitten en altijd vrachtwagens vol Engels bouwmateriaal vanuit het vaderland importeerden om hun Franse bouwval (waar ze veel teveel voor hadden betaald) op te knappen. Met Engelse bouwvakkers!

Die indruk bestaat inderdaad en wat kan ik er tegenin brengen? Misschien is de Engelse kwaliteit beter? Misschien communiceert dat makkelijker, Engelse bouwvakkers en komen die sneller opdagen? Misschien willen ze alleen maar in een gated community met eigen soort eerst wonen?
En misschien is het niet waar. De Engelsen die ik ken integreren juist enorm. Onze Franse werklui werken gewoon op tijd. Als dat vooroordeel eenmaal bestaat, wordt dat natuurlijk per definitie bevestigd door elke Brit die je tegenkomt. En waren de meeste Engelsen door de geldcrisis trouwens niet weer terug op hun eiland?

The last peas
Verstekeling tussen de erwten

Ze had nog een vette roddel over een kleine Engelse oplichter, die ik wel kende en die ik bij de eerste ontmoeting onmiddellijk al als zodanig had herkend. Je connais cette esp?®ce, zeg ik altijd en dat klinkt in mijn oren als steenkolenfrans. Een hele gezellige jongen, charmant, lult maar door, maar volkomen onbetrouwbaar.
Ik begreep al nooit waarvan die opschepper nou leefde en nu bleek dat hij een uitkering had, maar helaas door ambtenaren betrapt was op zwart geld verdienen op brocantes. Je mag, geloof ik 3x per jaar ongestraft dwz zonder belastingaangifte en als priv?©persoon je ouwe troep op vrijmarkten verkopen. De vierde keer word je als handelaar beschouwd. En nu schijnt hij te hangen.
Toevallig kwam ik hem vorige week nog tegen op de bosweg naar Le Mas Saint Jean en ik als eerste die glimmende dure auto zag waar onze arnac in reed.
Hoe doe je dat met een uitkering? En hoef je je huis niet verkopen in Frankrijk als je staatsproteg?© bent? En wat deed die flinke stapel bankbiljetten van 20 euro op tafel?
Deze gozer heeft in al die 15 jaar dat hij in Frankrijk woont nog nooit 1 woord Frans gesproken, behalve dan oui, bonjour en most likely merci. Ik begrijp er niets van.

Ik kwam daardoor weer helemaal verfrist thuis en zette het op een ouderwets erwten doppen, onderwijl het voetbal in de gaten houdend. Jammer genoeg viel net internet uit toen de doelpunten vielen. Anderhalve kilo doperwten in de diepvries en de doppen naar de konijnen.

Waiting for the eggs to hatch
Nog 3 dagen wachten

De eieren zitten nu in de lockdown-fase, wat inhoudt dat de luchtvochtigheid is verhoogd, het ei-keren is gestopt en het echte wachten is begonnen. Verboden in deze fase de couveuse te openen tot alle geslaagde kuikens droog en pluizig zijn, omdat het anders helemaal mis kan gaan. Ik doe geen oog meer dicht en kijk om het uur of alle meters het nog wel doen.

Bleu, the blue merle border collie
Ik ben braaf

Later vandaag, ik beloof het, over de gehoorzame Bleu.

7 thoughts on “Gootsteenbodem”

  1. Hij is z?? zoet, zelfs als hij stout is, de schat. Nog steeds wel een pubertje van 2 jaar. Zachtaardig type en altijd blij.

  2. Gezellig jullie weer eens te spreken!

    Dat met die gehoorzame hond gaat niet meer lukken, met al die voetbal, kippen, tuin, Tour, eieren en het 1/2 dorp grasmaaien. Ik ben kapot.
    Morgen is er weer een dag. of niet, als we verliezen.

  3. Niet zo kapot als ik. Het lijkt godbetert wel elk jaar erger te worden en nee! dat heeft niet met het schrijden der jaren te maken maar met de immer toenemende werkdruk in het onderwijs.

Comments are closed.