Het is nog steeds grijs, de regen klettert op de toegedekte caviaren zonder cavia’s. De buren zijn tevreden met dit water, ze willen nog veel meer. Wij vinden het wel weer genoeg.
Antichambreren
Ik speur de hemel nog steeds af, die ondoordringbaar grijs is. De enige vogels die ik vandaag heb gezien zijn twee kraaien, een duif, een paar mussen, ook al heel zeldzaam en een bonte specht. Geen kraanvogel te bekennen.
Morgen schijnt het weer droog te zijn. Behalve de Eend starten (voor de lol) heb ik in de drie kwartier dat het even droog was, gras gemaaid. De rest van de tijd lees ik ongeconcentreerd vier boeken door elkaar.
Afrikaanse brieven van Rimbaud (Chers amis), Vargas, waar ik steeds weer opnieuw in moet beginnen omdat ik in slaap val en er dan vervolgens niets meer van begrijp, Dagboek van de broertjes Goncourt en flutboekjes uit de kindertas, die heel leerzaam zijn in de zin van Hoe Schrijf Ik Een Bestseller Voor Veertienjarigen. Die bestsellende kinderboeken hebben een paar dingen gemeen, ze zijn opgebouwd uit brokken tekst, email, dagboek, chat, en elk brok heeft een titel, duidelijk geschreven voor de piepkleine concentratieboog. Het gaat over verliefd, seks, zoenen met foute jongens, uiterlijk, meisjesvriendschappen. Na twee van die boeken heb ik het wel weer gezien.
Ik sla Goncourt open op 3 oktober 1861, in de vertaling van Leo van Maris:
– Ja, om iets te bereiken moet je middelmatig zijn en een knechtennatuur hebben, je moet over een persoonlijkheid beschikken, die in karakter en aanleg geen enkele fut beschikt; je moet op de bok van rijtuigen gaan zitten, hoeden van de kapstok nemen, enzovoorts. En dat alles nooit uit beleefdheid, maar altijd uit slaafsheid. Onder regeringen die van onderworpenheid houden, breng je het nergens zover mee als met antichambreren.
Hee, had ik niet precies zo’n gedachte op 7 september dit jaar?
Ik ga hem nu maar in het Frans lezen, denk ik, want ik kan me voorstellen dat die laatste zin anders vertaald kan worden. Eens kijken wat Amazon.fr heeft, of neen, veel leuker, de boekhandel in Dun, dan maak ik alweer een verpletterende indruk, net als toen ik voor mijn collega Les Bienveillantes van Jonathan Littell ging kopen, nota bene de winnaar van de Prix Goncourt 2006! Zo zie je maar weer dat alles verband met alles houdt.
Even de hondjes uitlaten en weer met de boeken naar bed.
Cadeaux
We liepen door het dorp met Bess door het dorp en kwamen weer thuis met tassen vol appels en een bosje Dahlia’s. Als je niks wil, moet je binnen blijven en zelfs dan worden de spullen thuisbezorgd. We besloten met die heerlijke zure appeltjes voor de zoveelste keer een clafoutis te maken en ik zag nu dat mijn Amsterdamse nieuwe oven nog veel groter is dan deze houtoven.
Deze keer kwam Kwint zijn grote neus niet in onze taartzaken steken. Dat kwam omdat hij buiten stond. We hoorden hem jammeren.
De honden balen enorm dat ze niet meer op Yeva’s bed mogen. Kwint accepteert het verbod meteen en ligt nu braaf op de bank, maar Bess probeert zo nonchalant mogelijk het beste plaatsje = het Bed te pakken te krijgen. Als we haar betrappen, moet ze plotseling heel erg aan de sprei snuffelen.
– Ja, hoor Bess, dat geloven we.
– Echt! Ik rook iets belangrijks!
Vervolgens gaat ze Kwint aanstaren om hem te dwingen de bank aan haar af te staan. Kwint kan er niet tegen en heeft na zoveel jaar eindelijk een oplossing: hij draait z’n rug naar haar toe. Nu ligt Bess verslagen in de hondenmand. Zonder oogcontact ben je nergens in de hondenwereld.
Luchtfotografie
Een poppedorpje
De twee Raymonds kwamen langs om bovenstaande foto te laten zien. Ik dacht eerst dat het een maquette was en vroeg wie die gemaakt had.
– Mijn schoonzoon, zei Raymond B. , dat moet dus de zwager van Jean-Pierre zijn. Vier of vijf dagen geleden vloog hij met een klein vliegtuigje over ons dorp en voli? , een heuse luchtfoto. Jammer dat Siebe er nu niet was.
Ze kwamen bij mij om deze niet helemaal scherpe print te laten kopi?´ren, en toevallig had ik de vorige keer mijn scannertje meegenomen. Jammer dat we het originele digitale bestand niet hebben, dan kunnen we zien of er nog iets aan te doen is. Dat kan ik natuurlijk veel beter gewoon aan de zwager zelf vragen. Het lijkt me een inzoemkwestie. Erg leuk, en zelfs het etang van de slager is nog net links boven te zien.
Verzengende hitte
We moesten even naar de Inter, om een paar basale dingen in huis te halen, tjonge wat is het hier toch duur! 20 liter petroleum 30 euro, niet te geloven. Volgens de Raymonds waren de brandstofprijzen gedaald, daar heb ik vandaag niks van gemerkt. Yeva en ik hebben Siebes vierkante tafel buiten gezet om – omringd door alle dieren – in de zon te lunchen. Die donkere lap daar achter de tafel is om les petits cochons tegen dezelfde zon te beschermen.
Ze zijn in aantocht!
Ik kreeg van het grusgrus-forum al door waar ze uithangen, Antonio uit Spanje zei:
Dear cranes friends.
Today 19-10-08, 493 cranes are slipping in Gallocanta lagoon.
We see a adult ringed crane, Blue Blue Blak / Red Yelow White
Best regards.
In Duitsland ( ter hoogte van Straatsburg) hangen er een stuk of 12.000! rond. We speuren de hemel af. De camera ligt klaar.
In februari dit jaar:
En 20 oktober zei een Crane Watcher hier uit de buurt:
Hello cranes friends,
The 18 october 2008 ; 630 cranes have flying over my aera:
In Creuse departement : 8 flocks of 530 cranes in the end of afternoon
In Haute Vienne departement : 1 flock of 100 cranes in the end of
afternoon.
The 19 october 2008 ;more than 600 cranes have flying over my aera :
In Creuse departement : in the morning 1 flock of 141 cranes and in the
end of afternoon 3 flocks of 300 cranes and other flocks in the
bigining of the night.
In Corr?©ze departement : 1 flock of 35 cranes in the end of afternoon
In Hte Vienne departement : 3 flocks of 131 cranes in the end of
afternoon.