De Engelse en in de achtergrond de gemeentebibliotheek
Omdat ik het hem beloofd had, bracht ik laatst een selectie van de Engelstalige boeken van onze buurman D. naar de Engelse bibliotheek in Dun. Die bibliotheek staat naast de gemeentebieb, die gevestigd is in een deftig herenhuis, terwijl de Engelsen in een soort luxebarak zitten.
De English Library maakt onderdeel uit van de Entente Cordiale, een organisatie waar de vrouw van de notaris me enthousiast voor probeert te maken door me elke keer te wijzen op activiteiten, als ik haar op de markt of ergens anders tegenkom.
Ze geven cursussen Engels, is dat niet iets voor je? vroeg ze laatst nog, maar een cursus gevorderd Frans idioom leek me een beter idee.
Ik moet bijvoorbeeld nog altijd het juiste voorzetsel opzoeken, als ik een brief schrijf, wat laatst moest om het geld terug te krijgen, dat me bij de inschrijving van satellietprovider (sat2way) was beloofd:
“Als u zich voor 1 november inschrijft, ontvangt u 60‚Äö?ᬮ!” Yeah, right.
Eerst probeerden ze er onderuit te komen, omdat het aanbod tot en niet tot en met 31 oktober zou gelden, wat natuurlijk onzin was. Ik had gelukkig een screenprintje van de site gemaakt, die alweer was veranderd.
In plaats van niet lullig te doen, maar gewoon normaal door te komen met die pegels, wilden ze weer allerlei flauwekulkopie?´n van nutteloze papieren hebben, per post, nondeju, want al die papieren hebben ze gewoon daar. Om gek van te worden, die vastgeroeste bureaucratie.
Ja, wat is dat toch? Wat doen ze met die papieren? Bewaren? Ik ben benieuwd of en wanneer de poet doorkomt. Maar goed, ik moest het woord inloggen hebben: se connecter sur. Op dat sur zou ik nooit zijn gekomen, bedoel ik maar.
Nummertje 3 is ook binnen
In de bibliotheek waren drie mensen, een vrouw aan de computer en twee mannen die non-stop met elkaar kletsten in een Engels met een accent, zoals je het zelden hoort. Na een beetje schakelen in het taalgedeelte van de hersens, begreep ik in ieder geval iets.
De langste man begon zich ondertussen met een vinger te krabben, zo’n beetje tussen broekzak en gulp in.
Hij had denkelijk jeuk, hoe zuidelijker je komt, hoe onbeschaamder mannen publiekelijk in die buurt aan het potelen zijn, dacht ik en wendde mijn hoofd af.
De twee anderen staarden er ook naar, tot de vrouw vroeg wat hij in godsnaam aan het doen was.
Zijn gulp staat open, verklaarde de lange en wees met de potelvinger naar de kleinere man, ik wilde hem er discreet op wijzen. Oh, op die manier.
Twee 2cv’s, 1 lekke band
Toen ik weer thuiskwam, riep buurman P me: je pakket is aangekomen!
Hoera, ik had in het kader van de 2cv opknappen weer een aantal onderdelen besteld, zoals een rechterachteruitkijkspiegel, waarvan ze helaas de bijbehorende bout waren vergeten bij te doen: hoe krijg ik dat ding nu aan de auto?
Of buurman ook getekend had voor ontvangst, vroeg ik. Nee, dat heeft hij zelf gedaan, zei buurman. H?®? Ja, dat had de pakketmeneer helemaal zelf gedaan.
Erwten ontkiemen in een koelkastbak gelijk een bruine boon in een sponzedoos
Ik bedoel maar: ??f de instanties willen 5 kilo nutteloze papieren van je, ??f ze slaan die fase helemaal over. Ik ben een boon als ik er iets van begrijp.
Nu hol ik even door het bos met de honden en ga dan weer aan de keyword&captions. De tuin moet tot vanavond wachten, als de kippen in bed liggen, wat goed uitkomt, want het is warempel veel te warm om overdag op het land te werken.
Mijn tuinhulpjes op een rij
Later in de week: Bleu verstaat geen Frans!
