Gros oeuvre en bon etat

Ik heb vandaag eerst de hele ochtend alleen maar suffe dingetjes geregeld, bankzaken, bouwhout gekocht bij de firma Jeanroth, weer naar de slager, naar de Intermarch?©, waar ik de burgemeester tegenkwam, die duidelijk geen idee had wie ik was, maar toch vroeg of ik een leuke kerst had gehad, terwijl zijn gezicht zei: wie is die vrouw, wie is ook weer die vrouw?

Keukenkast afgemaakt en toen, eindelijk, samen met Saar een gingerbread house gemaakt. Haha! Een ouwe schuur zul je bedoelen. De koek was te dun, brak af en had geen mooie rechte randen, zodat het metselen bijna onmogelijk was. Maar de smaak is verrukkelijk. Nigella Lawson natuurlijk:

300 gr bloem
zout
1 tl bakpoeder
1 tl chinese vijfkruiden
100 gr boter
100 gr donkere basterdsuiker
2 eieren
4 el vloeibare honing

Eerst de droge onderdelen bij elkaar in de machine, dan de boter erbij en vervolgens de eieren en de honing.
Kneden en uitrollen en dan vormpjes steken. Saar had malletjes gemaakt voor het huisje.
20 minuten in een oven van 170 graden Celsius. Versieren met glazuur en vrolijke versierdingetjes, zoals zilveren balletjes en smarties.

Morgen weer een poging. Maar eerst ga ik paardrijden met Yeva in Saint S?©bastien. Elke dag kom ik tijd tekort.

We hadden vandaag een strakblauwe hemel.

Dubbele beglazing

We moeten uitkijken dat het huis niet in een sauna verandert. De isolatie van onze nieuwe vloer en muur werkt. Vorig jaar hadden we de kamer verkleind door gordijnen om de trap heen te hangen, zodat de warmte niet daardoor zou verdwijnen.
De mannetjes van meneer Bruneau, van de tegels en beton, hadden in oktober een stuk isolatieplastic in de tuin laten slingeren, wat ik nog net kon redden van de opruimdrift van Siebe.

De raampjes bij de trap kierden door het geknaag van de loir van een paar jaar geleden. Stuk plastic uitgeknipt, een paar punaises en hopla, klaar is Kees. De temperatuur stijgt.

Huisgenoot snuitje

Onze Nederlandse buren kwamen even langs na een kerstwandeling in het bos hierachter (iets wat volgens ons levensgevaarlijk is, want het barst er van de herten en de jagers en het is 25 december!)
En wie kregen we tijdens het theedrinken eindelijk te zien? Inderdaad, de loir die we wel gehoord, maar nooit gezien hadden.
Kill, Bess en Kwint! Tjonge, wat zijn die honden dom. Op de trap, losers, niet achter het fornuis. Dure jachthonden, heb je niks aan.
We dachten trouwens dat die beesten 7 maanden/jaar sliepen? We stoken zeker te hard. Enfin, het is Kerstmis, vrede op aarde. Volgend jaar moet hij weg.


Een Kerstboomstam

Jean Pierre kwam in Kerststemming een chocoboomstam aanreiken. Hij kon niet blijven, want zijn schoonvader kwam eten. Hij trok er een vies gezicht bij. Die man is best aardig, dus het zal een klassiek geval kouwe kant zijn.

Siebe en Saar maakten vandaag al eerder een wandelingetje in het kader van bestrijding van de puberverveling. Ze moesten hun tochtje verplicht visueel documenteren.

De favo koeien van Elz

Kijk nou toch hoe mooi het hier is! Daar achter dat laatste berijpte bos boven, daar zitten wij. Heerlijk, he?

Toevallig had ik precies dezelfde bosjes vanuit onze kant gefotografeerd.

En de kroonluchter hangt. Hij staat heel goed:

De wereld is wit van de rijp

De Bizon had nog zo gewaarschuwd: rode dag voor Ile de France . Daar dachten deze stomme Hollandse kaaskoppen geen last van te krijgen, of misschien een beetje vertraging in Parijs.
Vertraging in Parijs!
We reden rond midi de periferique op (“Heel gunstig, dan gaan ze allemaal eten.”) en na een minuut of 20 stonden we af en toe stil. Dat viel mee, zie je nou wel, zeiden we tevreden tegen elkaar. We berekenden dat we rond een uur of 4 bij de Lecerc in La Souterraine zouden zijn.
De files werden erger en erger. Radio p?©age meldde dat de weg van Parijs tot Orl?©ans min of meer dichtgeslibd was en dat het een uitzonderlijke situatie was. Zestig (60) km file die alleen maar door de beroerde rijstijl van de Parisiens werd veroorzaakt.

Lege flessen van de vorige keer

Om 22:00 uur reden we ons dorp binnen. Een absoluut record: 15 uur auto. In die tijd kunnen we onder normale omstandigheden heen en weer rijden.

Nou ja, we zijn er en buurman Jean Pierre had heel lief de cuisini?¬¨?Üre aangestoken, zodat het binnen 7 graden warmer was dan buiten, d.w.z. buiten was het gisterenavond -2 en binnen +5.

Vandaag, op de 24e, snorren de cuisini?¬¨?Üre en kachel in de salon, die zich zoals gewoonlijk eerst weer als een verwend meisje gedroeg: playing hard to get. Ze brandt nu geweldig (op kolen) na drie keer een valse start. De temperatuur is al gestegen tot 15 graden.

Paarden en koeien staan buiten

Bij de slager hebben we het gebruikelijke lekkers gehaald, gerookt spek, een parelhoen, een stukje lamsrollade, pat?©. De oesterverkopers in de Intermarch?© hadden het druk.
Strak zetten we de parelhoen met dragon in de oven, we drinken een glaasje, eten een oesterje en langzaam wordt het hier binnen warmer.
Morgen doen we nog even niks, maar dinsdag wordt er weer gewerkt.

Op 1 januari gaan we – deo volente – de ronde van het dorp weer doen. Vanaf 09:30 borreltjes met alle buren bij alle buren, hapjes eten en iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen. Zie het verslag van de vorige keer. De buren sloven zich van te voren enorm uit met het bakken van volmaakt gevormde koekjes, iets wat mij mijn hele leven nog niet is gelukt. Maar zoals jullie op het plaatje kunnen zien, dit jaar gaan we ze paf doen staan met een gingerbread house.

Bij het Chinese Warenhuis, je woont tenslotte in Chinatown of niet, wandelde ik gisteren even naar binnen om te zien of ze nog interessant materiaal voor dit project hadden. Ik heb daar een groot pak Baking Soda (1,09 ‚Äö?Ñ?? ¬¨¬Æ) gekocht: “for baking, cleaning & deodorizing” vermeldt de buitenkant.
(Ik herinner me ineens dat mijn buurmeisje en ik in Den Haag naar de drogist werden gestuurd om deze Sodium Bicarbonate te halen voor haar vader die het aan zijn maag had. Een beetje optimistisch te denken dat dit wonderpoeder ook tegen maagkanker ingezet kan worden.)
Omdat de Franse buren uiterst conservatieve eters zijn, heb ik alle bizar gekleurde Chinese snoepjes laten liggen. We nemen wel hartjes en tumtummetjes voor de versiering.

		De slager in Dun le Palestel moest me teleurstellen toen ik hem belde: er was veel te weinig gans geleverd. Hij zette het op een vrolijk kwekken en noemde alles wat hij nog wel had: eend, parelhoen, kippetjes etc. etc. Ik weet het nog niet, ik weet het nog niet, jammer, jammer. Het kookboek van Henriette Davidis dat ik ooit in een antiquariaat in Den Haag heb gekocht, heeft behalve talloze praktische recepten, ook plaatjes die me al jaren intrigeren.
Het leest een beetje moeilijk met dat vooroorlogse gotische font. Deze Henriette Davidis “gilt als ber??hmteste Kochbuchautorin Deutschlands” zegt Wikipedia. “Die Kunst gut und billig zu essen” uit de tijd dat het wild door de keukendeur naar binnenwandelde.		Gans bratfertig

Recepten met wild zwijn, rendier(?), haas, kalkoen en minstens 5 met gans. Wat een pech nou toch! Nog ?©?©n nachtje slapen en dat is geen pech, dan zijn we er. We gaan weer dagelijks verslag doen.