Zo anders is dit nou ook weer niet, want ik heb maar ?©?©n onderwerp, maar ik heb nog nooit als Grandma Moses geschilderd: vet makkelijk!
RVS kannen
Een aantal jaren geleden schilderde ik een hele serie roestvrijstalen kannen, niet om Klaas Gubbels te imiteren, maar omdat ik in de stillevens was en die kan op tafel stond.
Nu doe ik landschap met huis, of met koe, of alleen landschap. En af en toe ook nog wel een stilleven.
Het Bos
Direct achter ons gehucht begint het Bos.
De eerste keer in februari verdwenen Bess en Kwint daar onmiddellijk in het donker en reageerden niet op ons gefluit. Omdat de buren met de kippen op stok gaan, durfden we niet teveel herrie te maken. Na vijf minuten kwam Kwint met een onnozel smoel aanhuppelen, maar Bess vonden we pas na 20 minuten, ver het bos in. Daar zitten alleen egels, uilen en andere nachtdieren. Die wil Bess allemaal fijn om zeep helpen.
Ome Frans
In het kader van het geld ligt op straat, ben ik 2 oude imacjes tot ?¬©?¬©n aan verbouwen. (Nou we ‘t er toch over hebben, ik heb een hele bank van straat naar binnen gesleept. De rugkussens waren net verdwenen, maar de bank – een van Pander – verkeert in prima staat en zit geweldig. )
Ben ik fluitend bezig, openschroeven met behulp van allerlei instructieve sites van liefhebbers, die schroefje na schroefje uitleggen hoe je dat moet aanpakken, kijk ik na een tijdje eens om me heen, verrek, het lijkt hier wel thuis bij oom Frans Schijf!
Rozen uit de Creuse
Bij het afscheid in augustus kregen we van de lieve buurvrouw na het s’embrasser een souvenir uit de Creuse: ze plukte 3 geurende rozen uit haar tuin.
Gedroogd in het schetsboek.
Zij is dichteres, haar man -pensioneerd boer – schildert en echt goed. Haar grootvader kende Monet persoonlijk. Ze zijn niet van de straat en bovendien adrem en geestig en buitengewoon hartelijk: wat boffen we toch.