Oogst van 2 weken
In plaats van uit te delen had vriendin en buurvrouw natuurlijk alle eieren voor me bewaard, 39 stuks, waarvan S. een aantal weer mee naar NL heeft genomen toen hij woensdag weer vertrok en er is een gedeelte naar buurman F. en buurvrouw S. en een aantal naar de zoon van buurman P. gegaan, die altijd ook onze voortuin meemaait als hij dat voor zijn vader doet.
Ik kan het bijna niet bijhouden, want ze blijven vrolijk elke dag een ei leggen.
Vriendin P. demonstreerde de avond van onze aankomst nog – met een brede lach – hoe zoet de kipjes haar volgden naar hun nachtverblijf.
Ze wachten op het lekkers, DSK bescheiden in de achtergrond
Ik ben deze week op een paar betaalde klusjes na bezig met de expositie van Pasen, d.w.z. vernissen en inlijsten. En signeren, alles in omgekeerde volgorde, anders krijg je een bende met die olieverf. Van mijn haantje (zie linksboven) wil ik eigenlijk geen afscheid nemen, maar weet je wat, ik maak er gewoon nog een paar, net zo gemakkelijk. Met de kip heb ik een kleine verwijzing naar Henri Rousseau willen maken, met in mijn achterhoofd, iets naiever met decoratieve elementen, dat moet de mensen toch kunnen verleiden. Niks kunst, marktwerking!
Ja, ja. Niet denken aan het achterlijke Nederlandse (en andere Europese) kunstbeleid, wat natuurlijk helemaal geen beleid is, maar een huishoudboekje met hele zure ouders, bah. Vader krijgt het grootste stuk vlees. Maar dit natuurlijk zoals altijd, even terzijde.
In tegenstelling tot Nederland is het hier echt lente, ondanks de sombere verwachting van vriendin P. (“Er is kou voorspeld voor volgende week!” Zolang het maar niet regent, zeg ik). Volgens buurman F. ben ik veel te laat met tomaten, pompoen en prei zaaien. Heel lang geleden dacht ik nog dat hij er verstand van had en schrok ik van dat extreem bezorgde gezicht. Maar ja, sinds het dahlia-debacle neem ik hem tuinkundig (en op andere gebieden) niet meer serieus. Buurman P. lacht zich altijd een deuk als ik kond doe van dit soort praat van F. en roept dan: Sacr?¬© Raymond! Soms vertel ik expres iets om hem dat te laten zeggen.
De kippen slapen nu met haan boven op het caviahok, en leggen hun eitjes erin, precies zoals ik me dat had voorgesteld. Of ze broeds gaan worden is nog maar de vraag volgens rasoptimisten vriendin P. en buurman F., waar ze deze keer misschien wel eens gelijk in kunnen hebben, lees ik bij het kippenforum. Legkippen zijn gefokt om te leggen en niet om te broeden, want als ze broeden, leggen ze niet en dat kunnen die kippenboeren zich niet permitteren, zoiets.
Aan de haan zal het niet liggen, die bespringt bij elke gelegenheid de dichtsbijzijnde vrouw, terwijl hij haar stevig bij haar nek grijpt.
– Hee! Er zijn kinderen bij, Dominique!
Dominique? Ja, ik heb hem naar de gevallen baas van het IMF genoemd, tot grote hilariteit van de buren.
