Ik reed gisteren naar La Sout voor benzine en fruit. Kun je dat dan niet in Dun krijgen, is de vraag. Jazeker kan dat, maar omdat ik een vette hekel heb aan de bedrijfsleider van de Inter daar en ik ben niet de enige, god wat een eikel, rij ik liever 15 km verder en trek altijd een lange neus als ik er langsrij.
En waarom heb ik een hekel aan die man? In de eerste plaats omdat het gewoon een vervelende vent is, maar vooral omdat hij te duur is. De Intermarch?© is de enige supermarkt hier in de buurt en omdat hij daardoor een monopoliepositie inneemt, kan hij doen wat hij wil. Het sterkst is de prijs van de benzine, wat mij nog nooit opgevallen was, omdat ik met die 2cv daar niet zo op let, tot de wijkverpleegkundige van de buren ons vertelde dat die prijs voortdurend verandert.
Zij rijdt er ‘s ochtends in het donker en in de loop van de dag op de terugweg weer een keertje langs, waardoor ze dit vergelijkend warenonderzoek kon doen.
Maandag na 9:00 is de prijs op zijn laagst om in de loop van de woensdag weer naar boven te gaan, donderdag is de drukste dag in verband met de markt. Vooral op maandag was het duidelijk. Heenweg 2-4 centimes duurder dan de terugweg. Halverwege januari bleek zo de prijs definitief met 10 ct omhoog te zijn gegaan, methode 2 cent omhoog, 1 cent omlaag.
Ik ging dus naar La Sout en begon bij de Brico-March?¬© waar ik een zak gips wilde kopen om nep-eieren te fabriceren. Kippen gaan hun eieren verstoppen als je almaar de eieren weghaalt en omdat ze niet kunnen tellen, schijnt, is het afdoende 1 ei, nep of echt in het nest te laten leggen liggen. Buurman JP had bedacht dat je een echt ei zou kunnen leegblazen en het dan vervolgens met vloeibare gips zou kunnen vullen, toen ik vertelde dat het winkeltje van Marthe Neveu (“La Marthe“) die dingen niet meer had. Aan Marthe zal ik nog eens een stukje wijden. Marthe suggereerde ook al dat ik er een zelf zou kunnen kleien.
Goed. In de Brico liep ik tegen bovenstaand pakketje aan, wat me ontsloeg van het zelf knutselen. Gelukkig maar, want ik voorzag een hoop geknoei en gerommel voor me, met de komende maand elke dag omelet met eierschaal. Toen ik uit gewoonte een blik wierp op de bomen van de tuinafdeling, zag ik dat ze een Conference in de aanbieding hadden, waar mijn vriendin P. het al een jaar over heeft. Die nam ik mee, hoewel het nog niet eens zo makkelijk was hem zonder schade de eend in te manoeuvreren en scheurde door naar de Leclerc voor een volle tank, 5 cent goedkoper dan de Inter, dus de rit (30 km) had ik er feitelijk alweer uit.
Twee bange vogels, weet je wel
Toen ik de boom feestelijk aan P. overhandigde, barstte ze in tranen uit, niet van ontroering, maar omdat toen ze na een dag keihard werken (bomen zagen voor haardhout, samen met haar zoon, waar ze al een paar dagen mee bezig waren, in de stromende regen met loodzwaar nat hout) de voorraadschuur wilde openen voor aardappels, de sleutel die dienst doet als handgreep afbrak en in het slot bleef zitten. Voorraad voor eeuwig verloren: nu moeten we aardappels k??pen! riep ze wanhopig uit.
Neen, neen, dat nooit, verklaarde ik en ging mijn gereedschapskist en de koevoet halen. Ondertussen had haar zoon het raampje weten open te wrikken en duwde na een klimpartij triomfantelijk de deur open, die gelukkig niet op slot zat. Mooi zo.
Zit ik net hier tekenen, komt P. langs en zegt: ga maar eens kijken in je kippenhok, ik heb er een kip bijgedaan.
Wat? Ik was nog niet helemaal wakker. Een kip? Een kip?
– Hou de boel een tijdje gesloten, want hij moet wennen. Ik heb 2 hanen en die vechten de hele tijd, dus alsjeblieft! Een gele, zelfde kleur als je kippen.
Nou ja! Is dat lollig en lief of niet? De schat!
Even studeren op eieren leggen, broeds zijn en kuikens. Haha! Wat een feest hier toch!
Nagekomen mededeling:
Kippen nemen zandbad tussen de troep
