Ik was eigenlijk heel iets anders van plan te schilderen, wel Kwint, maar dan anders, maar komt nog wel. De grap is, dat hij erop lijkt, dus nu durf ik er geen truuks meer mee uit te halen.
Weet je wat, ik maak er gewoon nog een, waar ik dat wel mee ga doen. Wat precies, dat zien jullie binnenkort wel.
Exposition Lucian Freud, L'atelier au Centre… door centrepompidou
Er staat weliswaar al sinds zaterdag een ander stukje in de steigers, maar ik moest deze Freudserie uit 2010 van Centre Pompidou even promoten met dank aan Faceboekvriendin Martha Hamnache van de site Art-en-France.
Op dit moment is Matisse te zien, tot 18 juni, wil ik ook zien, wil ik ook zien.
(Parijs is maar 3 uur rijden, of ik nou vanuit Amsterdam of vanuit ons Franse huis vertrek).
Twee fases, werk in uitvoering
Goed. Ik heb zo langzamerhand sterke behoefte aan het bekijken van andere schilderijen met koeien en meer. De eerste die opkomt is natuurlijk de Stier van Paulus Potter, Mauritshuis schat ik zo, en jawel, dat wordt bevestigd via deze site: artcyclopedia.com. Heel handig, die site, omdat er ook linkjes te vinden zijn met grote plaatjes van mijn favorieten. Willem Maris!
Probeer dat maar eens thuis
Dat de musea in Amsterdam net toevallig allemaal in de verbouwing zitten, komt weer even niet goed uit. Ik mis ze wel, dus ik moet maar weer eens naar Den Haag en Rotterdam uitwijken en dat moet voor 28 maart gebeuren, want al mijn arbeid gaat dan ingelijst en gesigneerd naar Frankrijk. Gelukkig schilder ik tegenwoordig op niet al te grote standaardmaten, zodat ik gewoon kant-en-klare baklijsten kan gebruiken, waarvan ik me nu afvraag of ik die blankhouten dingen een kleurtje moet geven.
Nog wel even mijn handtekening oefenen
Ze hadden een tijdje geleden bij Hoopman baklijsten van 50×60 in de aanbieding, en toen ik er eentje thuis probeerde, bleek het schilderij precies door het gat te vallen, in plaats van in de bak te blijven liggen. Een paar weken later terug bij Hoopman beweerde de man glashard dat het helemaal geen baklijsten waren geweest, maar gewone lijsten, want dat had ik toch kunnen zien aan de constructie, hij bedoelde dat dat ding een voor- en achterkant had. Dat kon je helemaal niet zien, want ze waren ingepakt.
– Maar waarom legt u dan stapels neer en hangt er een briefje aan: Baklijsten, 50×60, 11,50 euro? vroeg ik natuurlijk. (Ze lagen er niet meer)
Dat was niet zo. Dat was niet zo? Wat zullen we nou krijgen! Werd ik even een potje belazerd door die man, maar ik hield me nog tamelijk goed en vroeg: En hoe zet je je doekje dan vast? Toen wilde die zak de maat weten, alsof ik me vergist zou hebben, terwijl zijn knechtje al zacht had gefluisterd: maar dat waren toch die Chinese? Ik werd zo verschrikkelijk kwaad, temeer toen ik me herinnerde dat hij mij al eerder had proberen te belazeren door me de verkeerde kwasten aan te smeren. Wat een lul! Koopt hij lekker goedkoop een partij Chinese rommel in, gaat-ie een potje lopen liegen als de klanten protesteren tegen die oplichterij. Helaas meneer Hoopman, u bent een klantje kwijt en ik raad iedereen af daar ooit nog iets te kopen. Belazerd worden is al heel erg, maar tegelijkertijd voor debiel versleten worden, daar word ik zo verdomde link van! Bah!
Dode vlieg
Kijk, we zaten plotseling met een zwerm smerige vliegen die weigerden dood te gaan of anderszins te vertrekken, dus ik ging op zoek naar verdelgingsmiddelen. Ze hadden het vooral op onze hoofden voorzien, waar ze luid zoemend in ons haar verstrikt raakten, gadverredamme.
We hebben tegenwoordig een bekend kluitje standaardgeketende middenstanders op de Jodenbreestraat, Appie, Zeeman, Kruidvat, Etos en de Blokker, maar geen van deze winkels had een gewone vliegenvanger te koop. Ja, bekende mieren- of muizenlokdoos, maar anti-vlieg niks of het moest de dodelijke spuitbus zijn van de ETOS. Dat is waardeloos, dan moet je je huis afsluiten, cavia’s en hond weghalen en na afloop kun je met een gasmasker de lijkjes uit de vergeten theepot halen. En duur, zo’n spuitbus!
Bij de nostalgische drogist Jacob Hooy op de Nieuwmarkt, of eigenlijk op de Kloveniersburgwal (naast Tofani) vond ik hem (4 voor 2 euro) en na 10 uur ging de eerste vlieg even zitten en tekende zijn doodvonnis. De laatste 5 trapten niet in waar de 30 andere wel instonken. Nu hangt er een verse waarop de laatste 4 hun einde hebben gevonden. De allerlaatste vliegt eenzaam rond en wordt af en toe vruchteloos door Bess belaagd. Klappende kaakjes. Toch moet dat beest eraan, want anders geeft hij zijn slimme genen door aan de volgende generatie en gaat er geen vlieg meer op de lijmval zitten.
De HEMA op de Jodenbree
En in het kader van alle ketens op een kluitje: donderdag aanstaande opent de HEMA haar filiaal naast de ETOS op de Jodenbreestraat. Hoeven we helemaal nooit meer de ellende van de Kalverstraat of Nieuwendijk in.
Nu heb ik al twee keer binnen drie dagen uit verschillende bronnen de zin “Hoe leuk is dat” gehoord, zonder vraagteken en let op, die gaat zich over Nederland verspreiden. Maar dit even terzijde.
Ik heb ondertussen niet stilgezeten, want ik produceer en produceer steeds vrolijke plaatjes, die naar ik hoop geld gaan opbrengen. Ik werk feitelijk aan mijn pensioen, dat is het, als de mensen tegen die tijd tenminste nog iets te besteden hebben.
Omdat ik – niet helemaal serieus, maar toch eigenlijk ook weer wel – op LinkedIn bij werk: Painter at R?¬©sidence Secondaire (“Uw Eigen Huis Thuis”) heb toegevoegd, voelde ik me gedwongen die site een beetje op te fluffen, zoals ik dat ook recent heb horen zeggen.
Die goeie ouwe Bondi heeft geen firewire
Dat betekende een zoektocht in digitale bestanden, want ik had geen zin alles weer helemaal opnieuw te gaan scannen en of fotograferen. De oude diesel Lacie (Lassie) bleek alles gewoon te hebben, het probleem was alleen: op welke computer zit er nog een oude firewire-aansluiting?, want op al die nieuwe zitten de vierkante blokjes, in plaats van die halve-hypodroomvormige, als jullie begrijpen wat ik bedoel. De stokoude iMac (de eerste Bondi met het laatje!) heeft helemaal geen firewire, maar het exemplaar dat ik ooit eens tweedehands (25‚Äö?ᬮ) via internet in Haarlem geloof ik aanschafte (Bondi met gleuf) heeft hem wel en startte ook nog zonder morren. Hoe leuk is dat.
Afdeling lino’s
Ik heb R?©sidence Secondaire dus gevuld met plaatjes en zal nog wel af en toe iets veranderen of helemaal omgooien. Voorlopig moet dit het maar wezen. Nu moet ik nog op zoek naar een tweede expositieruimte ergens in de Limousin of daar in de buurt en ik kan weer eens nuttigs doen.
Oh ja, ik ga eens kijken of ik in de zomer niet ergens les kan geven. Jaja, pompiedom, tralala.