Kolenstook en houtfornuizen

Granny's chair
Koppie thee erbij

Kleine update:
1. De familie is nog niet vertrokken of de bejaardenstoel staat al naast het fornuis. Dat leest een stuk aangenamer.

Coal stove
Ouderwetse warmte

2. In de salon brandt de houtvreter op kolen, een stuk veel effici?´nter en rendabeler dan hout, blijkt. Als iedereen hier is, durf ik niet zo goed kolen vanwege koolmonoxidevergiftiging, die je ook van aardgas kunt krijgen, maar die bijna iedereen (ik) associeert met kolen door de gevallen van kolendamp uit mijn jeugd. Lees het nieuws er maar eens op na. Ik laat gewoon alle tussendeuren open. Ik schrok toch even van Beppie die illegaal op het bed bleek te liggen:

Parson Russel terrier asleep
Ze doet het nog een beetje

3. En er belde van de week naar aanleiding van mijn advertentie een mevrouw, die een houtfornuis te koop had, precies hetzelfde model als het onze, te zien aan de uiterst vage telefoonkiekjes die ze opstuurde, maar ze wilde pers?© niet zakken in prijs (400,-), terwijl ik toch zo leuk de techniek van die BBC-antiquairs toepaste:
– Wat dacht u van 150 euro, h?¬Æ?
Ik geloof dat ze beledigd was. Ze ging er helemaal niet op in. Nou ja, dan niet. De buren vonden het ook een belachelijk hoog bedrag. We hebben geduld.

(4. Het eerste doekje is opgezet. Heel slim dat ik de houtskool in Amsterdam heb laten liggen, very smart, Maria, very smart. Even aan buurman Paul vragen of hij nog iets heeft liggen.

5. En kijk die koolmees, het is een drukte van belang rond het Aldivogelrestaurant:
Great tit foraging
Stiekem genomen vanuit het raam, als ze me zien, durven ze niet. De schuwe roodborsten laten zich wel zien, maar niet fotograferen. De mussen, waar de buren me voor hebben gewaarschuwd, hangen nog rond aan de andere kant van ons dorp, erg jammer.
)

Bomen, bomer, boomst

Cutting trees
Zoekplaatje met fotograaf

De kettingzager Siebe Swart is – als je goed kijkt – op bovenstaand plaatje te zien tussen twee al gecoupeerde c?¬©risiers die de afgelopen 40 jaar zo hoog waren geworden en zo ingeklemd zaten tussen de andere, dat er alleen in de allerhoogste top takken zaten, waar slechts de merels bij konden.
Gisteren lukte het eindelijk ook de laatste in het rijtje terug te zagen tot 2 meter. Met behulp van een oude waslijn, strategisch gekettingzaagde inkepingen, veel benzinegestook en gemopper, viel hij dan eindelijk om. Dan begint het echte werk pas, takken eraf en in mootjes hakken, wat ik heel deftig overlaat aan dezelfde kettingzager. Ik ben, zoals bekend de pyrotechnicus en wacht op droger weer, voordat ik de enorme hoeveelheden in as ga veranderen.

France, blackberries in JanuaryDe bramen zijn bijna rijp

De eerste sneeuwklokjes zijn op dit moment, begin januari 2012, samen te zien met laatste bramen van 2011 en het blijft hier dus qua seizoen een vaag soort kruising tussen herfst en lente, misschien of zeker een teken van klimaatverandering. Volgens de voorspellingen in de krant krijgen we een ijskoude aprilmaand, zei buurman Paul. Dat leek me een gevalletje Madame Olga, want het weer op lange termijn voorspellen is nog niemand gelukt. On verra bien, zeggen we maar weer, want al zou je het kunnen voorspellen en daar heel rijk van worden, veranderen is weer iets anders.

Parson Russel terrier and coatBess is voorbereid op een koude aprilmaand

Bij de andere buren ging het gesprek over fruitbomen in het algemeen en het planten ervan in het bijzonder. Na Sainte Je-ne-sais-qui (naam even kwijt) moet je dat niet meer doen, is de opvatting hier, maar het heeft nog nauwelijks nachtgevroren en bovendien kun je bomen en struiken in pot op elk moment van het jaar in de grond zetten.
Paulette wilde er een poirier bij, een Conf?©rence, zei ze en ik wilde een kwee, een coing, althans zo heet de vrucht. Een plant- of bomennaam maak je in het Frans eenvoudig met de naam van de vrucht+ier. Dus pommier voor appelboom, fraisier is aardbeiplant, c?©risier, poirier etc. Een wilde braam is niet m?ªrier, maar ronce en een Mirabelle is geen mirabellier, maar een prunier (de Mirabelles de Nancy, denk ik), wat ik wist, maar dat toch zei om lollig te zijn.

Maar wat is nu een kweeperenboom in het Frans? Dat is een cognassier en niet een coignier, zoals ik ter plekke bedacht. Ik belde de boomkwekerij in La Sout, of ze die beide perenbomen hadden en aan de andere kant van de lijn zocht onze Fran??üois hoorbaar tussen zijn spullen, maar bleek niks meer te hebben. In november zijn ze er weer, zei hij, kosten 30,– voor een kwee in struikvorm, dat wil zeggen een kleintje. Vette pech dus en voortaan de fruit- en andere bomen dus v????r Sainte Je-ne-sais-qui kopen.

cognassier/quince
De wortels van een jonge kwee

Vanochtend zat ik al vroeg met een kopje thee dit stukje te tikken – de rest sliep nog – toen buurvrouw eraan kwam met een stok in haar hand. Wat? Gaan we op paddenstoelenjacht?
– Un cognassier! Pour toi!, zei ze triomfantelijk. Ze had er een, die zich bij het ?¬©tang had uitgezaaid, speciaal voor me uitgetrokken en hier, alsjeblieft en pak aan. Ik was sprakeloos van blijdschap.
Snappen jullie nu waarom ik hier zo graag ben? Tjonge, wat een feest toch weer elke dag, dat is toch niet te geloven. Nu even een gat graven. Die 1100 tulpenbollen moeten er trouwens ook nog in.

Vogelfutterh?§uschen

Bird feeder
Huisje zwiept in de storm: waar blijven de klantjes?

Saar had bij de Aldi geinige houten vogelhuisjes gezien en omdat we toch een vergelijkend warenonderzoek wilden doen, besloten we gisteren langs de beide Duitse ondernemingen in La Souterraine te gaan, dwz ook de Lidl, waar we nog nooit waren geweest. Het verschil met de Aldi is dat de Lidl ook bekende merken verkoopt. We vonden bv een tussenmaat Amora mosterd (0,82), steriele melk (0,62), vond ik niet goedkoper, maar bleek 1,5 liter en dus wel, kaas (munster: 1,49) etc etc. Niet gek, niet gek.
Wat wel gek was dat de klanten en dan de vrouwen met kinderen, in een noodvaart hun karretje vullend, door de winkel scheurden. Dat gebeurde trouwens ook bij de Aldi. Het was bijna 12:00, dat was het misschien. De winkelende mannen kochten een enkel blikje bier en hadden geen haast. Vrolijk word je er verder niet van.

French cows
Vanuit de 2cv gezien

Op de terugweg namen we een van mijn lievelingsweggetjes, via de Engelse bibliotheek in Dun, langs de Limousinesfokkerij die ook vlees aan huis verkoopt, zo zwierend door het mooie landschap naar huis. Voor de dames koeien bleek het ook midi, want we werden blij verrast door bovenstaand plaatje. Ze stopten allemaal met eten om ons met hun knappe toetjes een tijdje aan te staren. De boer wint met zijn stieren prijzen bij de grote landbouwtentoonstelling in Parijs, vertelden de buren.

Nu moet ik even een truitje voor Bess breien van viltwol van de Lidl, wat buurman Paul comique vindt, wat het ook is als, je even hondentruitjes googelt. Het arme beest – gewend aan een loeihete centrale verwarming – zit er door de kou af en toe trillend bij als een halfdood vogeltje.

Ha, Saar, daar heb je de eerste koolmees!

Madame Olga

Hollyhock
Stokroos bloeit nog steeds

De buren denken dat de krankzinnige hoeveelheid padde(n)stoelen van 2011 veroorzaakt is door de tsunami in Japan, die de kerncentrales verwoest heeft. Die gedachtekronkel moet iets te maken hebben met het feit dat de explosie van een kernbom de vorm van een champignon heeft, anders begrijp ik het verband niet. In 1986 (Chernobyl) waren er ook zoveel, echt, wordt me verzekerd.
Ik geloof nooit iets, of zomaar, dus ik denk het dat de gunstige opeenvolging van regen en warmte is geweest. (De telefoon ging: het was een callcenter. Madame Olga, clairvoyante, wilde me de toekomst en in bijzonderheid die van het jaar 2012 voorspellen, zei de juffrouw. Ik geloof er niet in, zei ik. Verbreekt ze zonder iets te zeggen de verbinding. Nou ja!)
En gisteren had Bess een kikkertje te pakken in de salon, dat waarschijnlijk onder de deur naar binnen is gekropen. Een jonge kikker! Midden in de winter! Het is gewoon heel erg warm voor de tijd van het jaar, meer kun je er niet van zeggen.

New Year's morning
Neem nog maar een madeleine

Het eerste januari verliep als vanouds, maar we gaan volgend jaar toch kleine hartige dingetjes introduceren, vonden Saar en ik, want na de eerste twee bezoekjes vol koek, koek en chocola, krijg je de behoefte aan iets zouts. Zaterdagavond aten we – heel erg jaren ’70 – kaasfondue, met kaas (Comt?¬© en Emmenthaler) en wijn (Riesling) van de Aldi, geen geld en bijzonder smakelijk bovendien. De winkels waren die ochtend afgeladen en bij de bakker slingerde de rij zelfs een eind naar buiten. Ik spotte mevrouw notaris (vrouw van) en kreeg na de standaardbegroeting te horen dat haar schoonmoeder de dag ervoor overleden was, alles op die merkwaardige fluistertoon, die veel meer de aandacht trekt dan wanneer je dat gewoon zou vertellen. Ik ging van de weeromstuit ook zacht praten. De mensen om ons heen deden alsof ze niets hoorden, maar hadden duidelijk hun oortjes gespitst bij dit nieuwtje.

Old stovepipe

Verder spit ik le bon coin door op zoek naar een ander fornuis. Bij buurvrouw P. stond er nog een in de grange te niksen, maar die heeft een incourante pijpuitgang, die waarschijnlijk of misschien alleen nog te krijgen is bij het winkeltje in de bourg van Marthe Neveu, maar dat is niet het grootste bezwaar: hij is wit. We zoeken nog even door.

Morgen over de wandeling in Malval en meer, want nu moet ik even een aantal telefoontjes plegen.

Oudejaars bakwerk

Gingerbread house
Gelukt!

Het is weer zover, we zijn net opgestaan en gaan straks beginnen aan onze jaarlijkse ronde. Gisteren hebben Saar en ik niets anders gedaan dan bakken, waardoor we tegen 17:00 uur geen chocola-, suiker- of vanillegeur meer konden verdragen. Dankzij Eveline van Potten en Pannen is het peperkoekhuis dit jaar een stevig en aantrekkelijk elegant bouwwerk geworden.
Verder hebben we brownies, madeleines, koekjes en muffins. Die komen van de BBC:

Muffins
Christmas cranberry and chocolate muffins

Gelukkig Nieuwjaar!

Dagelijks leven in Frankrijk