Tijdens de wandeling

Gisteren was het plotseling zoveel warmer, dat we op de valreep ‘s middags nog een wandelingetje met de honden maakten. Vanuit dit weggetje kun je precies ons huis boven de de rest zien uitsteken. Zo’n lief dorpje!

Ingezoomd

Dat het niet altijd zo vredig was, hoorden we gisteren toen we een ap?©rootje bij de de buren dronken. Later op de dag zal ik verslag doen over vroegere bewoners in dit dorp, die alles verziekten en verpestten, maar die gelukkig nu weg zijn. Het lijkt precies op wat onze buurvrouw in Amsterdam nu meemaakt, een gestoorde gek die je uit meelevendheid tijdelijk onderdak biedt en die zich als een teek in je nek vastzuigt en geen enkel middel schuwt om daar te blijven zitten. Die idioten blijken dan plotseling minder gek als het gaat om waar ze menen recht op te hebben.
Om een voorbeeld te geven: de Amsterdamse teek verkocht haar huis in Rotterdam en ging met de poet in het Amstelhotel zitten tot het op was, omdat “het zo leuk is in Amsterdam te wonen”. Nu zit ze met een uitkering en een gratis advocaat de buurvrouw uit te zuigen. Die mensen bestaan.

Ons dorp van de andere kant

Zoiets hadden we hier dus ook, maar de vrede is weergekeerd. Hopelijk gebeurt dat bij de buurvrouw ook, want je wordt van die verhalen tamelijk bloeddorstig.

Nu gaan we naar de markt en daarna koekjes bakken voor het nieuwe jaar.