Tag Archives: hout

Koud en rillerig

Bleu posing next to the firewood
Bleu poseert uit eigen beweging

Jongens, ik ben al bijna 2 weken ziek, verkouden, koorts en grieperig. Had ik nu maar die gratis bejaardenprik genomen!
Siebe is er en ik lig met kruiken en alle truien aan in bed te rillen. ‘s Ochtends denk ik dat het over is en om 11:00 stort ik weer in. We wachten geduldig af tot het voorbij is.

The firewood
Vriendin P is even bezig geweest

Vriendin P (75) die precies even ziek is, maar uit beton gegoten, heeft van de week al bovenstaand hout in der eentje gestapeld. Haar zoon beseft niet dat ze geen 20 meer is en bekloeg zich dat de rij niet 100% kaarsrecht was. Dat mag ik natuurlijk niet doorvertellen, maar mijn mond viel wel even open, dat begrijpen jullie.

Ik ben hier aan het laatste beetje hout begonnen en wacht met nieuw bestellen tot ze weer beter is. Ze zagen altijd met z’n twee?¬¥n de meterstukken voor me in drie?¬¥n en dat kan ik haar toch niet aandoen? De nachten zijn gelukkig niet koud.

Drawings for the exhibition
Drie tekeningetjes

Waar we wel genoeg van hebben is die verdomde regen. Ik bagger door de blubber als ik het kippenhok open- en dichtdoe. De eieren zitten onder de modder dankzij de Brahma’s, wier bevederde pootjes grijs zien.
Ondanks het stopzetten van de legkorrels vier maanden geleden, weten ze er elke dag toch 8 eieren uit te persen. Ik weet niet meer wat ik ermee moet. Ik denk dat ik ze op internet te koop ga aanbieden.

Echinacea
Ik had deze natuurlijk nog! Lijst besteld en hup, in de verkoop

Dit weekend opent de jaarlijkse expo hier en vriendin P vroeg: waarom schilder je niet een mooi boeket bloemen?
Ja, waarom niet? Omdat me dat niet boeit. Maar weet je wat, ik ga er eens eentje proberen. Thema van de volgende expo in het volgende dorp is: Les Fleurs. Komt dat ff goed uit.
Meer woorden weet ik er hier niet uit te persen.

Ik wou dat ik beter was.

Zip!

Winter storage firewood
Twee rijen dik!

– Schaamt die zoon van jou zich niet dat hij zijn moeder zo laat sloven? zei ik om lollig te zijn, toen ik die krankzinnige hoeveelheid hout zag, die vriendin P helemaal in haar eentje netjes had gestapeld.
Nou ja, het viel wel mee, zei ze, nadat ze eerst als vanouds enorm had lopen klagen. Sommige grappen van me kunnen geloof ik niet.

Er is dit jaar wel heel veel gehakt, gezaagd, gekloofd en gestapeld. Dit hout was afkomstig van de drie dikke eiken, die onderaan de weg bij Seigue zo karakteristiek als ijkpunten (yesyes, pun intended) in het weiland hadden gestaan en wier val me had doen wenen, wat ik ook bij de houthakker heb gemeld.

Zo langzaam maar zeker verdwijnen bomen, hegjes en bosjes, waardoor de koeien geen enkele beschutting meer hebben als het regent, stormt, sneeuwt, of als de zon loeiend hangt te branden.

A cut oak tree
Tel de jaarringen

In de weilanden van de Dierenfluisteraar staan daarentegen overal bomen en kabbelen beekjes, terwijl de dieren, als op een schilderij van een 17-eeuwse meester in de schaduw van de bomen staan te mijmeren. Bij ons zoekt het vee vruchteloos naar een plek om de schuilen, als de omstandigheden bar zijn.

Maar dit zoals altijd terzijde, hoewel het me elke keer weer geweldig dwarszit.
(In de Indre zijn ze de gesloopte heggen weer gaan aanleggen, omdat ze – te laat – gemerkt hebben dat die dingen een functie hebben, vertelde buurmans zoon Pierre. )

Cattle in winter
De luwte van de laatste heg helpt niet echt

Ik zou – om terug te komen op de houtstapel – haar wel hebben willen helpen, maar daar ben ik te slap voor.
Weet je hoeveel zo’n meterpaaltje eikenhout weegt? Ik ook niet, wat ik wel weet is dat na 3 stuks mijn armen het nauwelijks nog doen en na 15 kan ik mijn haar niet meer kammen, wegens dode pootjes die ik niet meer boven mijn schouders krijg. Hoe zij daar toch elke keer weer toe in staat is? Ze wordt dit jaar 74!

We waren net daarvoor in het bos geweest, waar het blauwe ventje heel erg nodig weg had gemoeten om te zien of hij dat ene hert kon inhalen. Bess en ik keken op onze horloges en wachtten geduldig tot hij zich weer zou melden. Daar kwam hij, hoor, dorstig, vies, en moe en liet zich meteen in mijn kikkersloot vallen om ook zijn warme buik af te koelen. Hij dronk gulzig modder met hier en daar een jonge kikker.

Het is zaak dat je maakt dat je wegkomt, zodra hij zich schudt. Kijk:

Border took a mud bath
Na de hertenjacht

Toen hij vriendin P zag, wilde hij haar natuurlijk blij omhelzen met zijn stinkende modderlijf.
Ze riep: Assis ! Asseois-toi ! ??†coute !
Niks ervan, hij bleef stinken en springen van blijdschap, tot ik zei dat hij moest gaan zitten: Zit! Hij zat.

– Hij snapt het Frans niet! riep ze verbaasd en toen hij weer opsprong, omdat hij dacht dat weer dat mocht, riep ze: Zip! Zip! en warempel, de sukkel ging zitten.