Met dit stukje tuin naast het huis en de tuinmuur naast het pad dat tot niets leidt, kan ik niets. Ik maai het. Brandnetels en kleefkruid. En een gigantische klimop tegen het huis, zie ik nu, die ik even gemist heb, krijg nou niks! Die had ik er vorig jaar toch afgehaald?
En terwijl ik in trance de d?¬©brousailleuse heen en weer zwier, maai ik bijna de clematis van z’n sokken.
De clematis?
Ja! De clematis! Hij is niet dood! Hij doet het nog. Halleluja! Bof ik even.
Clematis montana uit de dood herrezen
Nu m??et ik wel morgen naar de mis van Sint Jan. Ik zou liever naar die van Sint Joris, want er vliegt hier een klein draakje rond dat de venkel uit de grond rukt, merde nog aan toe.
Geef mij maar een grasveld vol mollen.
Naar de mis? Jij gelooft toch nergens in? Ga je voor de muzak?
Ja, voor de muzak.
Neen, joh, dat is een jaarlijkse bijeenkomst onder de stokoude linde hierboven op de berg en dan kan ik het 1000-jarige kapelletje van Le Mas Saint Jean weer eens van binnen zien. Geen muziek, of je moet het gezang zo noemen. Ik kijk er met verbijstering naar.