Volle blaas

Blowing in the wind

Onderweg van FR naar NL stopten we bij de benzineloze aires, om die overdreven zindelijke pup de gelegenheid te geven in alle rust een plas in een soort van landelijke omgeving te doen, dat wil zeggen naast een scheve spar en een picknicktafel.

Pas in Belgi?¬¥ deed hij op die futuristische aire vlak voor Antwerpen tussen parkerende auto’s en ijsetende mensen een plas, waarmee mijn theorie “in alle rust” meteen de grond in werd geboord. Daarna duurde het weer 24 uur tot de volgende. Ik heb een half etmaal door allerlei Amsterdamse parken (de een nog ranziger dan de ander) gedwaald, tot het uiteindelijk op het strand in IJmuiden lukte.

Walking the dog

En zo gaat het elke dag. Gisteren voor het laatst om 17:00, vanochtend om 08:30 voor Pakhuis de Zwijger. Zucht, maar ook hoera. Tot zover de berichtgeving over Baby Bleu.

Ondertussen is er aan het wachten weer een week toegevoegd. We hadden al in de krant gelezen dat het VUmc niet uitblinkt in de communicatie naar de mensen toe, toch hoopten we dat dat niet voor ons zou gelden. Geintje zeker, mevrouw Sonneberg.

Ik overweeg sterk een weblog over deze medische ervaringen te gaan beginnen. De woede en machteloosheid zijn vast niet goed voor het hart.

Border on the beach

3 thoughts on “Volle blaas”

  1. Balen om zo lang te moeten wachten. Je zou niet de enige zijn die een blog begint om medische wantoestanden aan te kaarten. Sterkte. Geniet ondertussen van elke plas die Baby Bleu wel produceert.Doet hij Bess niet na?

  2. Ja, je moet toch iets om je frustratie een uitlaatklep te geven.

    Neen, Bleu is nog in het stadium van 1 grote plas, hij markeert zijn territorium nog niet, dus hij reageert niet op anderen.
    Maar hij heeft vandaag al twee keer 5 minuten na het verlaten van het pand om de hoek gepist, ipv zoveel kilometer verderop. Pfff!

Comments are closed.