Tag Archives: wachtlijst

Volle blaas

Blowing in the wind

Onderweg van FR naar NL stopten we bij de benzineloze aires, om die overdreven zindelijke pup de gelegenheid te geven in alle rust een plas in een soort van landelijke omgeving te doen, dat wil zeggen naast een scheve spar en een picknicktafel.

Pas in Belgi?¬¥ deed hij op die futuristische aire vlak voor Antwerpen tussen parkerende auto’s en ijsetende mensen een plas, waarmee mijn theorie “in alle rust” meteen de grond in werd geboord. Daarna duurde het weer 24 uur tot de volgende. Ik heb een half etmaal door allerlei Amsterdamse parken (de een nog ranziger dan de ander) gedwaald, tot het uiteindelijk op het strand in IJmuiden lukte.

Walking the dog

En zo gaat het elke dag. Gisteren voor het laatst om 17:00, vanochtend om 08:30 voor Pakhuis de Zwijger. Zucht, maar ook hoera. Tot zover de berichtgeving over Baby Bleu.

Ondertussen is er aan het wachten weer een week toegevoegd. We hadden al in de krant gelezen dat het VUmc niet uitblinkt in de communicatie naar de mensen toe, toch hoopten we dat dat niet voor ons zou gelden. Geintje zeker, mevrouw Sonneberg.

Ik overweeg sterk een weblog over deze medische ervaringen te gaan beginnen. De woede en machteloosheid zijn vast niet goed voor het hart.

Border on the beach

Wachtlijst

Limousin cattle, bull and cowsKoeien onderweg

Twee keer per dag lopen we hier lange enden door de omgeving. Achter ons dorp gaat de weg slingerend omhoog, door het bos naar de twee dorpen die iets hoger liggen en naar de N145 richting Gu?©ret. De bochten kun je, zoals overal in dit land, als voetganger afsnijden via de kleine paadjes die kriskras door het bos lopen. Elke keer ontdekken we weer andere, die langs kleine stukjes weiland lopen of een ?©tang.

Dog in the forest
Bos met hond

Kleine Bleu luistert meestal wel naar mijn roep, hoewel hij ook een schijtlaars is en bij onraad de benen neemt. Gisteren liepen we langs de Creuse in La Celle Dunoise, waar overal mensen in badkostuum naar hun zwemmende kroost zaten te kijken, toen er plots drie kleine tekkels op hem af kwamen, die overigens ook helemaal niet heldhaftig waren, dat kon je wel aan hun stemmetjes horen en aan hun gezichtjes zien. Bleu schrok zich te pletter, maar moest door, omdat ik hem aan de riem had, de sufferd. Staart tussen de benen.

Blue-eyed border collie
Sentimentele dweil met blauwe ogen

Vandaag ga ik een van de buurhonden op hem uitproberen, anders denkt hij dat Bess en buurhond Rafel (waar hij totaal geen respect voor heeft) de maat der dingen zijn. Dat gebrek aan respect komt misschien ook omdat de buurvrouw (baas van Rafel) een heel gek stemmetje opzet, als ze Baby Bleu ziet, waardoor hij niet begrijpt wat ze nu wil en hij haar niet durft te benaderen. Alle andere bewoners begroet hij enthousiast en zonder reserve.

S. en Y. overlapten elkaar net 1 dag, voordat ze terugging naar NL. Hier zijn we eindelijk in de zomer terechtgekomen, gelukkig maar, want in de regen een telefoontje vanuit NL afwachten dat je aan de beurt ben, is weer minder. We spelen vakantie zolang het duurt.


Hondje luistert naar de baas

Ik wil best meer stukjes schrijven, maar ik wil niet over priv?©zaken van ons of anderen kletsen, neen, ik lieg, dat wil ik heel graag, maar dat is niet behoorlijk, hoe smakelijk die ook zijn. En elke keer de komst van de bakker, de vrouw van het postkantoor, de moestuin en die nieuwe hond, dat kan allemaal, maar dat verveelt na de zoveelste keer. Even geduld.

Voor de liefhebbers: ik zet af en toe foto’s en filmpjes online.
Flickr en Vimeo.