Ideaal

Het paradijs
De droom van velen

Gisteren kwam het schrijven er niet meer van, ik viel zomaar om.
– Dat is de buitenlucht, zeggen de buren en dat zou best eens waar kunnen zijn.

Daardoor was ik wel om 06:00 uur tegelijk wakker met (het starten van de trekker van) JP. Het was nog donker, maar de duisternis had niet het deprimerende van een natte winterdag in de stad. Ik hoorde een merel en een andere vogel, die ik niet kon thuisbrengen.

We gingen zodra het kon, met 2 botte kettingzagen naar mijn 2takt-vriend, die onmiddellijk weer vrolijke praat hield, toen we zijn werkplaats binnenstapten. Hij joeg ons vervolgens z’n zaak uit (“Moeten jullie niet boodschappen doen?”), want het slijpen van de tweede zaag zou een half uurtje duren.

De Intermarch?© ligt in een nieuwbouwwijkje met van die fijne bungalowtjes, zoals hierboven op de foto te zien is. Ideale ligging aan de weg, tegenover de supermarkt en de brico, op loopafstand van de winkels en ander voorzieningen. Ja, er zijn mensen die daar intens gelukkig van worden.
We dachten slechts een SD-kaartje te kopen, maar kwamen toch de winkel uit met appels, drank, koekjes, tomaten, parmezaanse kaas, steriele melk voor de volgende keer en andere flauwekul. Dat SD-kaartje is voor het filmcameraatje van Yeva, dat vorige week bij Amazon.fr was besteld en bij aankomst in onze eigen goedgekeurde brievenbus lag.

de afgezaagde laurier
De afgezaagde laurier met zicht op de sneeuwklokvelden

Die camera was anderhalf uur geleden jammer genoeg niet filmfertig, toen de eerste zichtbare kraanvogelvlucht overkwam. Twintig minuten geleden zag ik de volgende vlucht overvliegen, heel mooi in het licht van de maan. Ik houd mijn oortjes gespitst, terwijl ik ondertussen ook naar Radiolympia luister, god wat een geinige woordspeling.
Kanaal 4 van France2 laat op dit moment alleen maar ski?´rs zien, verdomme, er zou schaatsen te zien moeten zijn. Het is behelpen met die suffe uitzendrechten.

Ja, hoor, lente

Achterburen

Het lijkt buiten wel warmer dan binnen en dat zou natuurlijk wel kunnen kloppen, want die dikke muren hier houden behalve de warmte ook de kou vast.
De dag begint goed met een bleek zonnetje. De melk en room zijn besteld, de eend wordt zo uit z’n winterslaap gehaald en op het menu staat pasta met zalm. Met die vette room van Giraud natuurlijk. Ha, daar zal je de bakker hebben.

Later op de dag meer.

Zondagse zaken

Piepkleine rode bloempjes van de hazelaar
Piepkleine rode bloempjes van de hazelaar

De eerste zondag moeten er altijd inkopen worden gedaan, want hoewel we gisteren abnormaal vroeg thuiskwamen, hadden we geen zin om onderweg uit te stappen. Er moest een record worden gebroken. Bovendien blijken we altijd te moe om te eten.

Siebe lag al om 20:30 buiten westen, de rest viel iets later om en ik werd toevallig om een uur of 3 wakker, zodat ik mooi de laatste ritten van de 1500m kon zien. De Franse TV leverde er jammer genoeg geen commentaar bij, die zuidelijke types kunnen altijd zo lekker hysterisch tekeer gaan in hun enthousiasme. Hilversum 1 erbij aan was geen optie, omdat het geluid voorliep op het beeld en zo spanning bedierf. Moeten ze nog starten, weet je al dat Shani Davis een mindere openingstijd heeft, niks aan. Maar een mooie rit van Tuitert.

Bijna alweer in bloei
Helleborus bloeit bijna

Vanochtend gingen we het nieuwe vleespaleis van de slager bewonderen, die ondanks de crisis kans heeft gezien van het piepkleine vooroorlogse zaakje een moderne glimmende winkel te maken. De concurrent aan de overkant had al zoiets, zou dat het zijn geweest?

Toen we de boodschappen van de Intermarch?¬© in de auto aan het laden waren, knetterde er een akelig gekraak over de parkeerplaats. Een suffe prutser parkeerde z’n rechtervoorkant in de linkerachterkant van een stilstaande auto. Hij deed net of er niets gebeurd was, zette hem ergens anders neer en liep achterbaks de andere kant opkijkend de winkel in. Wat een flauwe stinkstreek! Hoe noemde de huisarts dat ook weer een jaar geleden? Een naaistreek.
Die ging ik er eens fijn bijlappen. Nu hou ik niet van klikken, maar dit soort achterbakse anonieme streken, daar heb ik zo’n gruwelijke pesthekel aan, vooral omdat zoiets hier in deze vriendelijke boerengemeenschap ongekend is. Ik was net een briefje aan componeren, toen de eigenaar van de beschadigde auto eraan kwam. We hebben de confrontatie tussen dader en slachtoffer verder niet afgewacht, maar gingen naar huis om al dat lekkers te proeven.

We bennen er weer

Bess eet grasBess eet gras en trekt een scheef smoeltje

Na een toptijd (8 uur) waren we er al en reden we bij de nieuwe schuur Jean-Pierre van de sokken. Een feestelijke begroeting. Niks rouge, Bison Fut?©! Doodstille wegen en mooi weer.

Internet werkt weer als vanouds en we gaan vroeg naar bed, zodat we al meteen het juiste boerenritme te pakken hebben. Zal ik morgen de melkboerderij eens bellen om een kipje? Wie weet.

Ik zie bij France 2 dat de 1500 meter om 01:15 uur gaat plaatsgrijpen. Shit. Toch maar de wekker zetten. Kan ik meteen een nieuw blokje op het vuur gooien.
Ik hoor een uil. We zijn weer thuis.

Dagelijks leven in Frankrijk