deux chevaux, Frankrijk

IJskoud

2 Comments

zijweg naar auto
Zijpad naast ons huis

Ik doe even een korte mededeling, het is hier echt ijskoud, vannacht gaat het -9 worden, de kachel is vanochtend aangestoken door onze lieve buur JP, die ook de bergen sneeuw naar ons huisje even opzij had geschoven, zodat we de auto gewoon konden parkeren.
De ideale temperatuur wordt pas over 36 uur bereikt, denk ik, dus het is nu nog kruiken, driedubbele dekens, maillots, dikke vesten, ijsmutsen, petroleum en jassen-en-sokken-in-bed-aan geblazen.
De tocht verliep onwaarschijnlijk soepel, echt prachtig weer, lege wegen, ook in Parijs en tot 500 meter voor ons dorp waren de wegen min of meer vrij. Na wat geglibber de berg op, waren we weer thuis.

Morgen meer.
Een vraag: hoe kom ik maandag zonder kleerscheuren met de 2cv bij het CT-station? D?†?†r komen is misschien nog relatief eenvoudig, maar hoe geraak ik weer hier, de berg op? On verra.

Ik gooi er een blokje op.

deux chevaux, Frankrijk

Het is bijna weer zover

6 Comments

Ruimzicht op de Bijlmerbajes
Uitzicht vanaf het terrein van Garage Ruimzicht

Maandag moet ik bij het CT-station in Gu?©ret zijn, waar ik een afspraak heb om 9:15. De eend is er helemaal klaar voor, als hij (zij) tenminste start.
De start noch die eend is een probleem, het is die zenuwenlijdersnatuur annex faalangst die mijn succes in de weg staat en dat is al mijn hele leven zo. Ja, daar ben ik nu eindelijk op de valreep eens achter gekomen. Dat zenuwenlijdersgen heb ik integraal van mijn vader ge?´rfd, geef een ander maar de schuld, dat zei ik al eerder. Er is niets aan te doen en het is nu ook te laat om te veranderen, alsof er ooit een juist tijdstip zou zijn, want erfelijk materiaal, wat kan je daar nu anders mee doen, dan het aan de volgende generatie doorgeven. Arme, arme kinderen.

Alle gekheid op een stokje (citaat Mevrouw van Dorp, docent geschiedenis Rijnlands Lyceum, 1968) , om die eend en mij sans stress door de keuring te loodsen, moet alles in orde zijn en in oktober had ik al die stompzinnige randverschijnselen als alarmlichten en ruitensproeier voor de zekerheid met veel gemopper in werking gesteld en of die nu zo noodzakelijk zijn, weet ik niet, toen in ene de rechterruitenwisser op half zeven hing. Daar kan zo’n auto op worden afgekeurd, want weet je hoe onveilig dat is! APK of CT is in feite een veiligheidskeuring, beweren ze. En dat ze de vervuiling meten, schijnt, hoewel de eend weer een soort vrijstelling heeft.
Ik heb af en toe de indruk dat het meer bedoeld is om de noodlijdende garagisten in Nederland een beetje werk te bezorgen. In Frankrijk zijn dat twee gescheiden circuits, het CT-station heeft geen enkel belang bij goed- of afkeuren, ik zou bijna zeggen integendeel, omdat je in de meeste gevallen binnen een bepaalde tijd gratis kunt terugkomen voor een herkeuring.
Vandaag ging ik samen met mijn eigen man langs garage Ruimzicht om nieuwe ruitenwisserbladen te halen. Daar stonden die arme autootjes te kleumen onder een laagje sneeuw, ach. De Bijlmerbajes zag er ook niet al te uitnodigend uit, en waarom zou die ook?


Arty filmonzin bij Loogman, Wassen Met Textiel

Op het toerprogramma stond nog: Loogman, wassen met textiel, bekend van een andere gelegenheid, en de aanschaf van een feestpakket met sterretjes en confettigedoe voor de oudejaarsavond, wat meer Siebe & Saars ding is, zeg maar.
Bij Loogman heb ik een schitterende arty film geschoten, moppie muziek derachter geplakt en hoppetee, online geslingerd. Hij duurt zoals altijd weer veel te lang, omdat ik geen zin heb om het serieus te nemen. Of het moet faalangst zijn, die stoere praat van me.

Ach, wat kan het allemaal schelen, zaterdag zijn we er weer! En koud dat het er is: -8¬?C, kreeg ik telefonisch door. Merde! De oleanders staan nog buiten.

curieus, dieren

Er is een jarig

Monster slaapt

Het monster is vandaag zeven geworden. Ze viel laatst pardoes van de stoel waarop ze sliep, toen ze zich in diepe coma omdraaide. We schrokken van de dreun.
Als ze net verdwaasd wakker is, ziet ze er idioot uit, als een psychoot met een beperking, bedoel ik.

Ik zal er z.s.m. een foto van maken. Dat zal niet lang duren.

curieus, vroeger

Rijexamen

2 Comments

Rotterdam, Plaswijck
Lege parkeerplaats bij Van der Valk-vestiging Plaswijck

Nu we toch met oude meuk bezig zijn: op het plaatje hierboven de parkeerplaats, waar ik mijn rijbewijs haalde via het Staatsexamen. Dat was nog een heel gedoe, niet omdat ik zo beroerd autoreed, maar omdat ik door een verlammende faalangst werd gegrepen, als er zo’n zwijgende examinator naast me zat. Ik raakte een paar keer na een fatale fout in zo’n razende, moordlustige en recalcitrante bui, dat ik in een soort psychotische mist terug naar het examenlokaaltje reed, waar ik te horen kreeg dat ik was gezakt.
Mijn rijinstructeur had al snel in de gaten dat het via de normale weg nooit ging lukken, dus die had me vrijwel onmiddellijk bij de Staatsexamens aangemeld, waar ze volgens hem hele rielekste examinatoren hadden, heel geschikt voor mij. En dat was ook zo.
Die keer vertrokken we vanuit Hotel-Caf?©-Restaurant Plaswijck in Hillegersberg (Rotterdam), toevallig net om de hoek van het huis van vriendin H., waar ik dit weekend was, maar die daar toen nog niet woonde.
Ik herinner me niet meer van dat tochtje dan dat ik bij straatje keren hysterisch jammerde dat hij het niet deed: HIJ DOET HET NIET!
De sympathieke man, een soort vriendelijke ontspannen grootvader, suggereerde:
– Misschien moet je hem eerst in z’n achteruit zetten? H?¬Æ? Oh, ja.

Toen we na de verplichte rit terugkwamen, parkeerde ik de auto op een van de plekken hierboven en liet meteen opgelucht alles los. Klats, de motor sloeg af.
– De meeste mensen zetten de motor uit door het sleuteltje om te draaien, zei hij vergoeilijkend.
Met een rooie kop en klam zweet hoorde ik dat ik was geslaagd. Tjonge! Maar wat een schat van een man, die examinator.

De Nieuwmarkt, eten, stukjes, volkstuin

Fietstocht uit 1995

1 Comment

Caf?© de Zon
Caf?© de Zon (Google Streetview)

Als de zon schijnt en het geen zondag is, stappen we voor de Drie Maagden (voormalig kraakpand in de Nieuwmarktbuurt) op onze fiets en rijden tegen de rijrichting in naar de Nieuwmarkt om onze eerste dijk te bereiken.
Bij de Geldersekade even naar links en dan onmiddellijk rechts langs de taxi‚Äö?Ñ?¥s van de Nieuwmarkt tot we op de hoek van de Zeedijk (de kopse kant) caf?¬© De Zon zien, de favoriete uitspanning van Rijk de Gooyer. We drinken er iets of rijden door. Aan het begin of eigenlijk aan het eind op nr. 143 zit Latei, de bric-?‚Ć-bracwinkel van onze huisgenoot Caroline. Zij serveert tevens heerlijke koffie en zelfgebakken appeltaart. Bij haar buren Kock en Elly Huisman kopen we vis. Vervolgens vooral aan de rechterkant Chinees, Chinees en nog eens Chinees. Ook voor mooie serviezen, pannen en chique eetstokjes.

Houten Huis Zeedijk
Houten huis op de Zeedijk (Google Streetview)

De Zeedijk wordt naarmate het begin naderen truttiger door de opknapbeurt van een paar jaar geleden, maar we letten even op het huis rechts op nummer 1, een van de twee nog overgebleven originele houten huizen van Amsterdam. We zien het Centraal Station. Hoe steken we vervolgens de Prins Hendrikkade over zonder gevaar voor eigen leven? Even naar rechts voor de Nicolaaskerk langs en dan oversteken bij de stoplichten en onmiddellijk weer naar links. Let op de tram! We fietsen op het fietspad langs de rijbaan en rijden niet-oplettende wandelaars van de sokken.
Het station voorbij en na de parkeergarage het fietspad rechts onder de weg door en weer naar rechts de Haarlemmerstraat in, het verlengde van de Nieuwendijk, overgaand in de Haarlemmerdijk.

Sigarenboer/Postagentschap
Sigarenboer annex Postagentschap Haarlemmerstraat (Google Streetview)

Hier zijn teveel heerlijke winkels, maar we noemen onze favorieten. Het postagentschap gevestigd in de sigarenboer (Haarlemmerstraat 18) is een uitkomst op drukke zaterdagen als we op weg zijn naar de Noordermarkt zonder geld. Geen rijen wachtenden voor u. Aan de linkerkant op nr. 79, een eindje verderop, iets voor bij het West-Indisch Huis, zit de zaak van Meeuwig: Olie Azijn Mosterd en jawel, onze Amora Mosterd hebben ze gewoon.

We passeren de brug van de Prinsengracht: de Haarlemmerdijk. Op de hoek op nr. 2 de sympathieke wijnhandel De Wijnbergh met uitgelezen Spaanse wijnen. Links op de hoek van de Binnen Oranjestraat een Islamitische slagerij, van wie wij vooral de olijven in knoflook aanbevelen en eten. Aan de andere kant op nr. 70 naast de Blokker, het Aladdinhuis met een uiterst uitgebreide en boeiende verzameling petroleumstellen en -lampen. Er past precies 1 klant in.

Aladinhuis
Ed van het Aladdinhuis op de Haarlemmerdijk © Jean-Pierre Jans

Weer aan de linkerkant een endje verder, bevindt zich een zaakje dat schelpkunst verkoopt en Thaise barbecues = die ontstoken worden met behulp van een brandertje gevuld met geurige olijfolie, zodat stinkende spiritus overbodig is.
Tenslotte halen wij amandel-honinggebak bij de Arabische bakkerij Meditarrane op nr. 184 rechts, ook voor croissants. We zien de Haarlemmerpoort. Daar moeten we langs. We steken het Haarlemmerplein schuin over, passeren de brug over de Singelgracht, gaan de Nassaukade over en fietsen met een omtrekkende beweging (v????r de frietkraam naar rechts en meteen weer links) het Westerpark in.

Frietkraam, aan het eind linksaf het Westerpark in
Frietkraam, aan het eind linksaf het Westerpark in (Google Streetview)

Het fietspad door het park met rechts het spoor voert tenslotte links langs het terrein van de voormalige Westergasfabriek. Het spoor ligt nu iets verder van de weg en we bevinden ons op een dijk in de richting van het dorp Sloterdijk.

Sloterdijk met kerk
Sloterdijk met kerk (Google Streetview)

Hoe heet deze dijk? Geen naam wordt vermeld. Na de kinderboerderij rechts gaan wij ook rechts richting spoor en dan niet onder de treinen door, maar vlak daarvoor weer naar links. Een zandpad, dat bij aanhoudende droogte niet te befietsen is. Wij zien de volkstuinen aan onze linkerhand. In de zomer bloeien de wilde roosjes langs de spoordijk. Bij de parkeerplaats is de ingang van ons doel: ons buitenverblijf. We gaan links door de poort van Nut&Genoegen, rechtdoor tot de zonnewijzer en dan linksaf de Lupinelaan op.

De oude tuin op 373
De oude tuin op 373 © E. de Korte

Aan de rechterkant op nr. 373 moeten we zijn, in de Blauwe Bouwkeet, tevens eindbestemming van een fietstocht, bijna dagelijks gemaakt in de prachtige zomer van 1995.

Amsterdam, december 1995

Dagelijks leven in Frankrijk