eten, Frankrijk

Wat we eten

5 Comments

Dog and asparagus
Per ongeluk gekortwiekte asperges

Gisteren maaide ik met de motorzeis allerlei onhandig te maaien stukken met brandnetels, munt en ander ongerief, helemaal vergetend dat daar de asperges stonden, die ik dan ook een kopje kleiner maakte. Die zijn vandaag met een stukje wilde zalm gebakken en opgegeten.

Gisteren at ik alweer een omelet. Naar aanleiding van de overdreven sentimentele serie Two Greedy Italians op de BBC, herinnerde ik me ineens dat die met zuring kon worden gevuld, zoals Jane Grigsons Groentekookboek inderdaad bevestigde.

France, oseille for an omeletteMik de zuring in een pannetje met boter

Die twee Italiaanse chefs Antonio Carluccio en Gennaro Contaldo reizen door hun geboorteland, in dezelfde stijl als een tijdje geleden Raymond Blanc in The very Hungry Frenchman in Frankrijk. We zien Gennaro met een oude dame wilde kruiden plukken (“wild plukken” noemen de Nederlandse culi’s dat tegenwoordig en doen alsof zij het hebben uitgevonden) om die in een frittata te verwerken. Gennaro kan zijn tranen niet bedwingen, want ze doet hem aan zijn moeder denken, het plaatselijke kruidenvrouwtje uit het dorp.

France,omelette ?† l'oseille
Duizelingwekkend verrukkelijk

In het Itali?´ van deze serie bestaat geen politiek, maffia of ander ongemak. Iedereen is gelukkig, ze eten alleen de heerlijkste dingen, zo van het land en iedereen houdt van elkaar.

Zoiets als hier in ons Franse dorp dus.

Frankrijk

Ziekenbezoek

France, hospital Gu?©ret
Weer eens ander uitzicht vanuit het Centre Hospitalier in Gu?©ret, nu op Les 3 Cornes

Ik ging 10 dagen geleden onverwacht met buurvrouw S. naar onze lieve Germaine (90), die hoestend en proestend in het ziekenhuis was opgenomen. Daar lag ze aan de zuurstof, herkende ons gelukkig en at toch na een beetje aandringen met smaak haar soupe op, zoals de avondmaaltijd hier wordt genoemd.
Als je goed kijkt en de omgeving kent, kun je op de foto boven het landschap van Les Trois Cornes zien, waar we in oktober hebben gewandeld. Alleen stond het bed zo gedraaid, dat ze precies tegen die lelijke nieuwbouw aankeek.

Gisteren ging ik voor een tweede keer langs, want ze was overgebracht naar een revalidatiecentrum, (ook een goede valse vriend, zoek maar op) in La Sout, waar ik in ?©?©n moeite bij de Lidl boodschappen wilde doen en bij de Bricomarch?© kijken naar een chevalet voor de kettingzaag, door mij gemakshalve met zaagbok vertaald. Die hadden ze niet, bleek. Wel gehad, zei de jongeman beleefd.

Onze dorpsgenoot lag niet in bed, maar zat in een stoel, herkende me pas nadat ik enkele zinnen had uitgesproken en smikkelde met plezier de g?¢teaux op, die haar dochter me voor haar had meegegeven. We kletsen gezellig, over het ziekenhuis, het herstel, boter maken, nieuwe Franse woorden verzinnen.


Boter van Giraud

Vroeger maakten ze kaas en boter, want het kunnen dan wel vleeskoeien zijn, als het kalf weg is door bijvoorbeeld verkoop, moeten ze door melken de melktoevoer afbouwen. Boter deden ze in fraaie moules, die in reli?´f een koe of een ander melkgevend dier lieten zien. Ik had bij Giraud ooit boter met een bloem gekregen. Neen, zij hadden alleen dierenvormen. En zo ontfutselde ik haar al keuvelend weer informatie van vroeger, lachten we af en toe vrolijk om gekke woorden, tot het tijd voor me was om te gaan.
– Blijf nog een paar minuten, je hebt toch wel tijd?, zei ze, zoals ze altijd zegt. Steeds ook weer grijpt de ontroering me zachtjes bij de keel, als ik uit zo’n instituut kom.

Smoked sprats bought at the LidlSprot heet sprat

Thuis wachtte het hout me (zagen met behulp van de antieke chevalet van R?©my, de vader van Monique, die inderdaad niet al te groot was, waardoor de moderne mens na vijf minuten zagen al een hernia ontwikkelt), moest ik verslag uitbrengen aan de familie en kon ik eindelijk om 19:00 uur me hongerig storten op de gerookte sprot, die ik bij de Lidl had gevonden.

France

Het lijkt iets warmer te worden, zaaigoed mag eindelijk buitenspelen.

dieren, Frankrijk

Montb?©liarde

Two french cows, a montb?©liarde and a Limousine

De postbode, die ook brieven meeneemt (ook ongefrankeerd en op de pof, dan moet je de volgende keer betalen) , was vanmiddag zo rap dat ik alleen nog een flits van de gele achterkant zag, toen ik bij het eerste geluid opstond met mijn brieven in mijn hand. Krijg nou niks!

Ik was dus gedwongen naar het postkantoor in de Bourg te rijden en plakte daar meteen een bezoekje aan vriendin L. aan vast. Die was tot mijn genoegen weer in haar gezellige oude doen, met grappen en veel lachen en af en toe een traan, als het over de doden ging.

Op de terugweg zag ik bovenstaande koe, een zus van mijn favoriet, en helemaal geen Bretonse, maar een Montb?©liarde, uit de Vogezen, vergissing Franche-Comt?©, een ras dat bij de introductie in de Creuse de tuberculose onder de bevolking had weten te verspreiden. Daar konden die koeien zelf natuurlijk niets aan doen. Deze informatie en andere kennis doe ik allemaal gratis en voor niets op bij buurman P. Weet hij het niet zeker, dan zoekt hij het op in de Petit Larousse.

Ja, een Montb?©liarde. Knip, op de kiek vanuit de eend.

Frankrijk, moestuin

Werk in uitvoering

2 Comments

Ramsons about to bloom
Daslook heeft zich tenslotte uitgezaaid

Olivier kwam melden dat de werkzaamheden ergens in mei gingen beginnen. Op de plek waar de bosanemonen, de daslook, de wilde hyacinthen en nog een aantal andere bollen staan, komt een zandbed, als ik het allemaal goed heb begrepen en daarom ben ik begonnen die planten ergens anders te zetten.

Wanneer heb ik de daslook geplant? Dat heb ik opgezocht: op 27 april 2006 heb ik ze in Amsterdam uit de grond getrokken. 6 jaar geleden. Heeft hij zich eindelijk verspreid, krijgen we dit.

Daffodils and anemones
Bosanemonen. Waar moet ik die nu neerzetten?

De bosanemonen komen uit de hortus van het VU-ziekenhuis, 1995, toen die arme Saar daar doodziek lag en ik af en toe naar buiten ging, als ze sliep. Toen ik zondag door het bos terugliep van het bezoek aan de visvijver, zag ik voor de tweede keer een heel pad omzoomd met deze plantjes, waarvan ik er ook een had kunnen uitsteken (=jatten). Maar dat is toch anders, deze hebben een emotionele waarde.

Morgen weer een dag waarin ik in drijfnatte tuin e.e.a. ga proberen te zaaien. En ik doe gewoon een testtomaat, kan mij het schelen. Tomaten zat.

Ik praat alleen maar over de tuin om het niet over dingen te hoeven hebben die verder niemand aangaan. Doe het er maar mee.

Frankrijk

Krant lezen

Two very late harvested apples
Verse appels uit oktober zijn eind april nog meer dan goed

Ik droomde vannacht een sarteriaanse droom. Ik zat in de wachtkamer en alle andere personages zaten er, de huisvrouw, de meedogenloze, de domme, de bange, de oude, de nymfomane, de verwende prinses, het kleine gekke mannetje, de in zichzelf gekeerde, het niemendalletje, de hielenlikker. Een voor een werden ze binnengeroepen, maar gingen misschien wel via een andere deur weer naar buiten of wandelden onmiddellijk de Hel binnen. De behandelend arts(?) zag er angstaanjagend uit, totdat ik als laatste aan de beurt was. Toen bleek hij een zacht gezichtje te hebben, zoals die boer met zijn kalfjes en zei:
– Het spreekuur is afgelopen, ga maar naar huis. Je hoeft niet meer te komen.

Wat nu weer daarvan te denken?

Orchard
Net nog kunnen maaien tussen de buien door

Het regent en regent en regent en volgens de Montagne die ik net bij de buren las, is het bij lange na nog niet genoeg om de reservoirs aan te vullen. De weilanden zijn weer groen, de koeien hebben weer te eten, maar de bronnen zijn nog niet op het niveau van 2010. Kijk, zo’n onderwerp, dat lees je toch niet op de ?¬©?¬©n voorpagina van een willekeurige Nederlandse krant.
Ik bladerde door naar de m?©t?©o en las de voorspelling voor de komende dagen, waarbij opvalt dat de redacteur er altijd naar streeft steeds een ander woord te gebruiken bij hetzelfde weer, in dit geval: pluvieux, averses, pluie, pr?©cipitations, tot hij of zij kennelijk niks anders meer had weten te verzinnen en bij de laatste dag pareil had gezet. H?©, een beetje lopen valsspelen, dat is zo flauw.

Planting out seedlings
Ze groeien niet indrukwekkend onder deze temperaturen

In dezelfde Montagne lees ik over de aardschok of zeebeving die Marine Le Pen heeft veroorzaakt, omdat de boeren uit de Limousin en de Auvergne massaal op haar hebben gestemd.
Ik zoek op de site van het betreffende ministerie op wat ze in onze commune hebben gedaan:

25,75% Hollande,
25,75% Sarkomannetje,
21,64% Le Pen,

terwijl voor de hele Creuse Hollande ruim bovenaan staat met 34,02%. Oeps.

Volgens buurman P. is dat een proteststem. Dat hopen we dan maar.

(Er staat ook een interessant verhaal over een boer die koeienfluistert, met geweldige resultaten. Dat kenden we al van de dolfijnen en de honden: conditioneren met liefde. Of een clicker. Zie de site van de boer zelf. Misschien wil hij wel een schilderijtje van zijn stier. Nooit geschoten altijd mis.)

Dagelijks leven in Frankrijk