Tag Archives: zomer

Hollen of stilstaan

Hay bales
Ze liggen overal door het ganse land

Toen het er eind juni niet uitzag, dat er ooit nog gehooid zou kunnen worden, was het ach- en wee-geroep niet van de lucht en terecht natuurlijk. We konden ons niet meer voorstellen dat het ooit nog zomer zou worden, tot de zon eindelijk verscheen, de temperatuur omhoog ging en de nachten onverdraaglijk warm werden. Ook weer niet goed, jamais content. Het aantal hooibalen was nog nooit zo groot geweest, zei vriendin P. tegen buurman P., vijftig (50) meer dan vorig jaar op dat ene grote weiland! Maar in de moestuin ging alles eraan. Tout est crev?©.
– We hebben dit jaar niks te eten, riep ze alweer met overdreven drama in een inktzwart toekomstscenario uit. Dan moesten we maar hooi eten, grinnikte buurman, die zijn buurvrouw langer dan vandaag kent.

Hay bales
En ze liggen weer in het gelid

Om terug te komen op die hooibalen, ik vroeg me al jaren af waarom die na een tijdje keurig op een rijtje worden gelegd. Ik begrijp wel dat dat ze dan in ?©?©n zwaai op de hooiwagen kunnen worden geladen, maar logistiek gezien is het meer werk ze eerst op een rijtje te leggen om ze dan een week later nog een keer op te pakken en ze te laden. 2x oprapen is meer werk. Tenzij je bij het binnenhalen haast heb en de hele handel in een dag wilt binnenhalen en je tussendoor toch niks te doen hebt, alsof ze verder niks te doen hebben hier (I).

Een paar dagen geleden stelde ik eindelijk JP die vraag, die inderdaad bevestigde dat dat laatste een overweging was, maar, voegde hij eraan toe, ik heb het niet gedaan, hoor, Marc heeft ze in het gelid gelegd. Marc is de vader van de King of the Septic Tank Olivier. Oh, ja, zo kan ik het ook, als een ander het doet, is het minder werk, alsof ze verder niks te doen hebben hier (II).
Zo zag ik op een ochtend bij het honden uitlaten de Dierenfluisteraar (85) dat klusje voor zijn zoon klaren, in de trekker met zijn 14 blaffende hondjes gezellig bij hem in de cabine. Die hondjes waren Bess aan het uitschelden.

Butterfly and bee garden
Het bijen- en vlindertuinexperiment, plaatje tussendoor

Over de zoon van de Dierenfluisteraar gesproken, ik liep laatst ‘s ochtends voor de zoveelste keer over het pad dat in een beek verandert en Bleu mocht daar los, omdat hij als hij er toch onverhoeds vandoor gaat, redelijk snel weer terugkomt als ik hem roep. De herdershondprikkels zijn wat minder, de kalveren zijn alweer groot en hollen niet weg, maar kijken terug en bovendien waren alle belendende weilanden leeg.
En warempel, dat zal je altijd zien. waar hij vorig jaar december de herdershond had uitgehangen, kreeg hij een hert in zijn neus en rende de diepte in, waar hij na een uitsloverig ererondje weer mee ophield en zich braaf bij me meldde. Ik zwaaide naar de kleindochter van de dierenfluisteraar die beneden aan de andere kant van de wei een beetje stond te niksen, alsof ze verder niks te doen hebben hier (III), liep verder en greep voor de zekerheid Bleu even bij zijn halsband, voor het geval hij toch weer van gedachten wilde veranderen.

Neighbouring cows
Uitzicht vanuit kippenhok

Twee seconden later denderde precies op de plek waar we net nog hadden gestaan, de enorme kudde Limousinvee hetzelfde weiland in, koeien en kalveren in alle maten en soorten, nog meer en nog meer, er leek geen einde aan te komen, tot tenslotte de zoon van de Dierenfluisteraar volgde. Bleu en ik stonden verstijfd en schrokken ons met een enorme vertraging alsnog te pletter. Hoe was dat nu weer mogelijk! Waren we weer eens ergens aan ontsnapt, aan wat, dat was niet duidelijk. Het allervreemdste was, dat we niks hoorden aankomen, geen hoefgetrappel, geloei of gesteun. Ja, een beetje geritsel in het hoge gras.

Toen ik 10 minuten later de kleindochter sprak, die daar natuurlijk helemaal niet beneden had lopen niksen, maar op de kudde had staan wachten, die nog een weitje verder gedreven moest worden, zei ze, gelukkig kwam hij meteen weer terug, ik was al bang dat het mis zou gaan.
You can say that again.

Lap chick
Zo’n knap toetje!

De hittegolf hield zich twee dagen koest, maar is weer in volle glorie terug. Saar is weer in NL en kon haar drophonger dinsdag reeds stillen bij de HEMA op Gare du Nord. De kuikens groeien als kool. Ze zijn enorm brutaal, springen op schoot om te zien of ik iets lekkers in mijn handen heb. Deze hierboven laat zich zelfs zachtjes aaien. Dat zou wat zijn, een aaibare schootkip.

Te warm

Chicken & chicks
Lekker schommelen op de voet van de Grote Vrouw

We hangen in de schaduw of in huis met alles dicht. Lezen en drinken thee.
Af en toe moeten de kuikens worden ge??ònspecteerd, die nu ook net als de anderen aan komen hollen, zodra ze me zien.
Ze fladderen en klimmen zo op schoot of op mijn voet. Pikken zacht met hun snaveltjes.

Sleeping chicks
Op een kluitje in de schaduw van de vogelverschrikker

Af en toe, maar te vaak valt de stroom uit of internet.
Er is nu om 21:00 eindelijk een koel briesje. Thermometer zei vanmiddag > 39¬?C.

Morgen naar de jaarmarkt in Roches.

In blijde verwachting

Redcurrants, strawberries and bilberries
Toetje uit de tuin

Ik legde mijn oor net nog te luisteren en hoorde de a.s. moeder zachtjes mompelen, hopelijk tegen haar ongeboren kinderen, die vandaag of morgen of vannacht uit het ei moeten kruipen. De eieren kunnen ook helemaal voor niks 3 weken bebroed zijn, dat zullen we gaan zien.

Ik heb geen tijd voor verhaaltjes, te druk met tuin, werken, hooien, koken, bosbessen plukken, door het bos dwalen en paddenstoelen vergaren en verdwalen. Elke avond liggen we, d.i. Saar en ik , voor 9:00 in bed. Kapot.
We eten elke dag zoiets als bovenstaand bordje als toetje, gewoon uit tuin en bos met fromage blanc en een extra kloddertje zelfgemaakte aardbeienjam. Wilde bosbessen! Dat is zo heerlijk.

Twin ceps
Siamese tweeling

Morgen weer meer, als ik tenminste kan slapen hier in deze hitte. Ik klaag niet, ik ben heel erg blij dat het weer een beetje normaal is. Daar knapt iedereen en alles van op. Alleen internet niet. Die stroop begint me aardig de keel uit te hangen. Deze paar zinnen kosten me op de iPad meer dan een uur, plaatje plakken, typen en saven, want de cursor verdwijnt regelmatig en dan tik je in het luchtledige. Ken je dat? Typen in het niks? Een beetje tikken duurt 5 minuten en saven, wachten en cursor zoeken 55 minuten. Tamelijk waardeloos, die iPad.

Nagekomen mededeling: ik zie een lege eierschaal en hoor babygepiep. Hoera! Vanavond til ik de kip op en maak foto’s. Of zoiets.

Ik tel er drie, ?©?©n andere dikke gele zit onder moeders vleugels, die kleine zichtbare zal misschien van een ei van buurvrouw zijn:
Chicken and chicks

Zomer

My favorite farm
De dierenfluisteraar op zijn erf: tel de dieren in dit zoekplaatje

Ik had al een stuk geschreven (en gesaved) dat op miraculeuze wijze is verdwenen, zal de NSA wel achterzitten. We proberen het opnieuw.
Zomer, zei ik, zomer, mag ik eens even heel hard lachen? Een paar dagen geleden begonnen we onder de 10¬¨?C en dat liep toch zeker op tot 13¬¨?C zo tegen midi. Nu staat de thermometer op de allerkoudste plaats in de schaduw, dus het kan in de voortuin best wel 17¬¨?C of 18¬¨?C zijn geweest. Het heeft in ieder geval al een paar dagen niet geregend, c’est d?¬©j?‚Ć quelque chose, zoals hier de uitdrukking is, die ik te pas en te onpas voor alles gebruik. Er wordt voorzichtig een beetje gehooid. Ik wacht daarmee nog even tot zondag, dan schijnt de temperatuur omhoog te gaan. Hooi is voor de cavia’s.

Toch groeit alles desondanks eindelijk een beetje, hoewel de aardbeien die weliswaar rood lijken, naar helemaal niks smaken, zelfs niet in de jam, die we er hier in het dorp maar van hebben gemaakt. Kersen lazeren onrijp van de bomen, dat is helemaal balen, want er hingen er talloze. Peterselie en peentjes zijn gewoon niet opgekomen en de prei die 2 maanden geleden was gezaaid, begint nu een beetje te groeien. Appelboom bloeide uitbundig, er is maar een enkele bloem bevrucht door gebrek aan bijen en de aanhoudende regen. Tot zover de tuin.

Goats
Twee geitenlammetjes of hoe noem je dat

Toen ik laatst weer eens bij de dierenfluisteraar de nieuwe baby’s ging bewonderen, dat wil zeggen, kuikens, jonge katjes en 3 pasgeboren geitjes, bekroop me weer dat oude gevoel van levensgeluk van heel vroeger, een verlangen me te omringen met dieren, daar komt het op neer.
Hij had Sussex gekocht, wees hij naar een paar kippen, voor 3 euro nog wat, ergens bij Aigurande, want ik wilde weten waar, waar, waar dan? Ik was naar Saint Priest La Feuille gereden en had 9,50 betaald voor een paar jonge leghennetjes. Daar zat ik feitelijk niet op te wachten, die aanschaf, maar de haan had nog maar 1 vrouw Р?©?©n verdwenen, de andere broeds Рtot zijn beschikking en was begonnen zijn werkgebied uit te breiden. Ik hoorde hem aan de andere kant van het dorp kraaien, terwijl zijn vrouwtje hier in de voortuin aan het scharrelen was. Dat mag allemaal niet van mij, maar dat wisten ze nog niet.

Young chickenYoung chicken
Een zwartje en een bruintje, beiden met flapkammen

Ze zijn sinds die moord bang de weilanden achter in te gaan, gelukkig maar, en kiezen dus nu de dorpskant, alsof de tuin niet groot genoeg is, zeg! Haan stond bij de poulets te sjansen, dat zijn de braadkuikens, die in augustus geslacht gaan worden, wat ze natuurlijk ook nog niet weten. Die braadkuikens zijn feitelijk nog kuikens, het woord zegt het al, hoewel je nu de haantjes en de hennetjes kunt onderscheiden door hun verschillende lellen en kammen. De haantjes beginnen al een beetje te kraaien, chanter zeggen ze hier, en dat klinkt wel heel erg aandoenlijk alsof ze stevig gitanes hebben gerookt.

Young chickens (?† r?¥tir)
De braadkuikens op 17 mei 2013

Bleu kon eindelijk herdershond spelen en mocht van mij de haan dwars door de hoofdstraat terugdrijven, wat een belachelijk gezicht moet zijn geweest, haan hollen, Bleu aan de riem erachter en dan ik aan het eind van die riem. Riem omdat hond haan niet echt mag pakken.

Top of the chicken coop
Netten over de ren op z’n Schijfs

Nu zitten ze tot hun frustratie voorlopig in de ren opgesloten. En omdat Dikke Kip heel eenvoudig als een aapje met vleugels langs het gaas naar de vrijheid omhoogklimt, heb ik met de hooibaalnetten ook de bovenkant moeten afsluiten. Toen lukte het haar overigens ook nog een keer. Buiten de ren zoekt ze tevreden naar eten, waaronder alweer een hele kikker.

Rooster and 3 chickens
Zoek de kleintjes in de ren

Binnen onderdrukt ze de jonge hennen, die verder niet bang zijn, maar zich gedeisd houden. Ze zoeken heel schattig bescherming onder moeders rokken, dwz ze verschuilen zich achter mij. Ze zijn zo vertederend tam en wegen niks, merk ik, als ik de verleiding niet kan weerstaan ze te grijpen. Dikke Kip weegt het driedubbele, maar die legt dan ook eieren die 3x zo groot zijn.
Na de werkdag laat ik ze los, als ik in de moestuin onkruid ga wieden. Witkraag is nu over de helft. We verwachten de kuikens 6 of 7 juli.

Om terug te komen op mijn bezoek aan Jean, de dierenfluisteraar, ik speel niet serieus met de gedachte er een paar geitjes bij te nemen, ook al met het oog op de herder hier in huis. Als ik aan een willekeurig buur vraag hoe het is om geiten te houden, noemen ze eerst het plezier dat geiten geven: het zijn je vriendjes, ze lopen mee als honden, ze zijn lief en gezellig, ze zijn heel slim, om dan op de nadelen over te gaan: ze vernielen alles, ze klimmen overal bovenop, ze vreten je moestuin leeg en je bomen kaal, ze zijn heel slim.
Jean bevestigde dat: ze hebben voor mij geen enkel nut, ik hou ze voor mijn plezier, zei hij letterlijk maar dan in het Frans.

We houden het in beraad. Veel en veel leuker dan schapen, dat is zeker.