Au boulot!

19 June 2015 Elz 5 Comments

Uitzicht op het kantoor van de werkgever in Gu?¬©ret

Ja, beste mensen, even snel een berichtje tussendoor: het is zover, ik heb mijn eerste Franse vergadering achter de rug, waar ik enorm moest opletten, omdat ik – ook in het Nederlands – altijd de neiging krijg weg te dromen, wat niet handig was, omdat er instructies werden uitgedeeld.
De vrouw van het personeel, 3 jonkies die in het kader van hun opleiding ook een vakantiebaantje hadden genomen en ik. Ik heb dus een baantje, voor wie het nog niet had gehoord. Het wachten is op mijn geboortebewijs, waarmee ik met nog wat andere papieren een immatriculation en een Carte Vitale kan krijgen, waardoor ik in het Franse systeem zit en een contract krijg.

Dienstverlening van de overheid zit altijd in hetzelfde soort gebouw, ook hier

Ik ben dus aangenomen als plaatsvervangende thuishulp hier in de omgeving van Dun le P. en toen ik gisteren van de markt kwam, waar ik weer eindeloos met bekenden en onbekenden had lopen beppen, waardoor ik mijn mobieltje niet had gehoord, riep buurman P vanuit zijn huis: je moet onmiddellijk ** (=mijn nieuwe werkgever) bellen, het is dringend!
Ok. ok, rustig blijven, buurman. wat kan er godsnaam aan de hand zijn?
Dat werd snel duidelijk, een andere plaatsvervanger voor vrijdag en zaterdag had afgezegd en of ik maar wilde overnemen. Waarom niet? Ik dacht nog even vakantie te kunnen vieren, dat is wel jammer. Ik heb nu een contract voor de twee komende dagen zonder in het systeem te zitten.

Onder de rode lamp

In de tussentijd zijn de kwartels geboren, 19 stuks, waarvan onze gehandicapte gisteren helaas is komen te overlijden wegens misvormd hoofd. Hij kon gewoon technisch niet eten, want de punten van zijn snaveldelen raakten elkaar niet. Ik vond het te ver gaan om hem met een pipetje te voeren, wat trouwens niet lukte, en hem dan na 6 weken de nek om te draaien.

Kleintje is ook nog blind aan 1 oog

En ik vond van de week de eerste girolles. Hoe dat (=paddestoelenjacht) nu moet met mijn werk? En hoe kan ik nou de Tour met buurman P kijken als ik moet werken?
Die vindt dat wel jammer, maar tegelijkertijd ook geweldig dat ik hier werk heb en om de feestvreugde te vergroten, heeft de vrouw van de werkschema’s mij ingedeeld als plaatsvervanger van de hulp van buurman: ga ik daar in augustus de vloer dweilen en boodschappen doen. Is dat lollig of niet?

De allereerste

Oh, niet vergeten vrij te vragen op 15 ao?¬™t.

Maandag zal ik verslag doen van mijn eerste werkdag.

curieus, Frankrijk

Shoes of Shame

7 June 2015 Elz 20 Comments

De dader ligt op het kerkhof

Ja, beste mensen, ik zat voor dag en dauw klaar om een stukje te typen, toen Google me mailde dat boeven hadden geprobeerd de mail te kraken, met details waar, hoe laat en welk IP-adres, alleen niet wie, en of ik mijn wachtwoord maar wilde veranderen.

Begin daar niet aan als je je gmail in Mail van de Mac hebt ge??ònstalleerd! We zijn nu bijna 5 uur verder en alles doet het weer, maar was dat weer ouderwets gezellig frustrerend. Ik heb mijn geduld bewaard en niet meteen alles in de prullenbak gesmeten of uit het raam, zoals ik vroeger nog wel eens in mijn machteloze woede deed. Godsgruwelijk, wat verspilling van tijd.
(Mensen met hetzelfde probleem kunnen zich melden)

Zelfs hier moet je je hersens bij houden

Zo was het eigenlijk de hele week al, niet nadenken, zomaar wat doen en na afloop de rommel opruimen en de wonden likken. Zo kreeg ik bijvoorbeeld van vriendin P een bak met aardbeien, omdat ze weet dat ik daar dol op ben en toen ik de helft had opgevroten, besloot ik van de andere helft jam te maken.

Even wegen, 800 gram, hoeveel suiker heb ik nog, 900 gram, kwam dat even mooi uit en ik sodemieterde alle suiker op de aardbeien, joeg de vlam in het gas en begon vrolijk te roeren in de rode massa, waarvanuit een allerheerlijkste aardbeiengeur opsteeg.

Ik proefde en dacht: getver, wat zoet! Lekker slim, maar nog steeds drong niks tot me door, pas nadat alle deksels vacuum waren geknald, bedacht ik dat het net andersom had moeten zijn: 900 gram aardbeien en 800 gram suiker, of mutatis mutandis 800 en 700 (of minder) gram. Wat een prutser! Niet te vreten die jam.

Ik mocht er gelukkig nog een pondje bijplukken van P, moest alle potten weer openpeuren en de inhoud met de nieuwe aardbeien vermengen, opnieuw laten pruttelen enzovoorts. Zo kom je de tijd wel door. Als ik tenminste mijn kop niet voor de 1296ste keer stoot aan het golfplaten dak van het kippenhok, wat me vanochtend weer gebeurde. Tjonge.

De oorspronkelijk eigenaren hadden daar kennelijk ook last van

Aanstaande dinsdag moet ik op sollicitatiegesprek in Gu?¬©ret. Eerst wilden ze dat ik persoonlijk de papieren kwam afgeven, wat ik deed, met schone kleren, geschrobde nagels en gekamd haar, wat maar goed was ook, want ik moest mee naar binnen en eea toelichten, wat ik niet helemaal begreep, omdat ik de week daarvoor al een cv en een brief (plus een VOG van het Franse ministerie van Justitie dat ik geen strafblad had) aan ze gestuurd had, maar neen, .we.zijn.hier.dol.op.papier. dus we willen nog meer papier – nu met tabellen – ingevuld hebben met dezelfde informatie.

Het heeft geen zin je daartegen te verzetten, alleen kan ik na jaren toetsenbord niet meer behoorlijk met een balpen schrijven, dus ik leverde een knoeiboel in, wat misschien weer iets afdeed aan de eerste indruk. Nou ja, ze willen me toch spreken, ook al omdat niemand in de vakantie de aides domiciles wil vervangen, behalve ik en nog een paar anderen.

Wij blijven ook liever thuis aan moeders rokken hangen dan iets bbhh

Volgens de vrouw van v/h De Voorzitter willen ze (de werkweigeraars) 1. in juli en augustus gewoon vakantie, 2. geen cm buiten hun dorp of ?¬?berhaupt een poot uitsteken. Laat staan om 07:00 een lieve bejaarde toet wassen, aankleden, de was en de boodschappen doen en door naar de volgende, wat ik wil gaan doen.

Er wordt ook beweerd dat als je als uitkeringstrekker weer aan het werk gaat, je minder verdient dan wanneer je op je gat blijft zitten. Ik weet niet of dat waar is, maar als ze hier ook aan die krankzinnige participatiestrafkorting doen, zoals in ons lieve vaderland, dan loont het niet om te gaan werken. Als er al werk is, natuurlijk. Maar ik wil graag, ook al omdat ik al die oudere types hier reuzegezellig vind. En je ziet weer eens een huis van binnen, ook nooit weg.

Ter voorkoming van problemen

De vrouw vorige week vroeg of ik bezwaar had mensen te wassen en in bed te stoppen. Neen, hoor, als ze me maar instructies geven wat precies de bedoeling is. Ook mannen?
Ook mannen, hoewel ik daar in het verleden wel last mee heb gehad: toen ik in de zomervakantie als 16-jarige in het bejaardentehuis in Voorhout met de stofzuiger tussen bank en salontafel bezig was, moest ik uitkijken niet bij mijn benen te worden gegrepen door de hulpbehoevende (m) op de bank. De nonnen van dat instituut hadden liever dat ik een rok droeg, ja doei, ik was niet helemaal van lotje getikt.

Met het oog op dit soort ongewenste situaties heb ik me voor het schoonmaakwerk een paar libidoverlagende schoenen aangeschaft, hoewel ze nu ik er beter naar kijk, eerder pornografisch aandoen. Had ik toch beter de witte moeten nemen.

(Ik geloof dat de meeste tikfouten en vergissingen er nu wel uit zijn.)

dieren, Frankrijk

Wat we de afgelopen tijd hebben gedaan

22 May 2015 Elz 3 Comments

Rode klaver met hier en daar iets anders

De zaadjes die vorig jaar met de Grote Regen naar beneden kwamen zetten in de tsunami van modder, blijken van groenbemestende klaver (en ander groen) te zijn. Die rode bloempjes zijn schitterend. Gisteren zag ik dat buurman JP de boel aan het maaien was. Net op tijd dus voor dit boeketje voor buurman P.

Vol op de rem om hem niet nog platter te rijden

Onderweg naar huis via de toeristische route dachten we (Y en ik) een dode kat te zien.

Lekker zielig

Maar nee, het was een boommarter. Ze zien er ook dood wel schattig uit.

De eerste en ook meteen ongeveer de laatste

De kuikenkwekerij is tot nu toe niet top verlopen: kwartels deden het niet goed en de uitgekomen kuikens zijn om mij duistere redenen doodgegaan. Ik zag het even niet meer zitten ook al omdat

de zwarte Brahma, ms Black (mevrouw Swart, haha) na 3 weken broeden alleen maar rotte eieren bleek te hebben en in de aansluitende tweede sessie waren er 6 niet bevrucht, was er een gebroken – die Brahma’s zijn soms een beetje lomp – was er een dood, maar volmaakt volgroeid kuiken uit het nest gesmeten en vond ik tenslotte een ei met een vroege dood.

Dat levert dus 4 kuikens op, waarvan ik de laatste nog uit het ei moest pellen om die het leven te redden. IJskoud en doodstil, maar na een beetje hartmassage en een tijdje onder de moeder te hebben gelegen, is het diertje (op de foto het geeltje rechts) springlevend.
Dat weerhield de moeder er niet van hetzelfde diertje een dag later onder een van haar enorme poten te pletten, maar daar kunnen ze kennelijk tegen, want na een kleine duizeling holde het alweer achter de anderen aan. Sjesus, Gee.

Verder reed ik vriendin P naar de tandarts en warempel, alle wachtkamers zien er overal ter wereld hetzelfde uit. Alleen is het tijdmanagement van deze tandarts veel beter dan de onze en daarom stonden we na 5 minuten alweer op straat. Jammer van al die fijne lectuur.

Mijn avatar is ziek

Elke keer als ik onze Margu?¬©rite onderweg zie lopen, is ze nog magerder geworden. Ze is oud en erger: ze is ziek. Bij de familie van de Dierenfluisteraar kunnen ze niet goed afscheid nemen. Voorlopig krijgt ze geen prikje. Ze lijkt niet te lijden.

Tenslotte wacht ik op een papier van de Franse justitie met de Verklaring Omtrent Gedrag. Anders kan ik niet aan het werk als huishoudelijke hulp. Dat levert toch al gauw 9,61 bruto per uur op.
En ze kon zo goed leren.

Volgende keer misschien weer een echt verhaal. Ik ben alleen dood- en doodmoe.

Frankrijk

La jeunesse

21 April 2015 Elz

Gezellig, zo’n boswandeling met zijn drieën, de een 25 m voor

Ja, daar zijn we weer.
Een klein hondenwandelingetje van een uur kostte me vorige week dankzij die hardnekkige griep zo’n moeite, dat de berg op in een bejaardentempo ging. Het gaat iets beter.
Of zou La jeunesse eindelijk hebben toegeslagen? Niet onmogelijk, volgens buurman P.

De ander 25 m achter.

Dat betekent achterstanden inhalen, gewoon werk, moestuin, tuin van diverse buren, tekeningen en schilderijen. En ligt dat nou aan mij of gaan de dagen nog veel en veel sneller? Ik hak een half uurtje in de moestuin, blijkt er anderhalf uur verstreken. Het is vandaag alweer ~~19 april~~ 21 april, hoe kan dat nu? Ook een gevalletje jeunesse denkelijk.

Buurman P zei: als alles zo rap voorbijvliegt (?ça file !), is morgen de eerste etappe van de tour, inderdaad, buurman, en is hij overmorgen alweer afgelopen, zodat we daarna in razend tempo op de herfst afstevenen. Maar eerst de moestuin verder omspitten.

Zoon JP heeft moeders aardappelbed omgeploegd…

De berlingo heeft nu nieuwe kentekenplaten, die bandenspecialist Valdi in tien minuten voor me fikste. De eerste twee letters zijn DQ, makkelijk onthouden lulde ik voort met die niet te onderdrukken neiging altijd de leukste te willen zijn, Dominique, van DSK, want zo heet onze haan, meneer Valdi.

Haha, dat vond hij lollig (wist ik wel) en hij riep naar zijn vrouw, die burgemeester is van een commune 8 km verderop en toevallig in een zijhok de administratie aan het doen was, hoor je dat, haar haan heet DSK, haha. Nee, dat was echt lachen!
Ik vond het een beetje flauw van mezelf, maar was toch tevreden met dit succes.

Ondertussen bleek de huurder van vriendin L. uit Grote Wei ook aanwezig met een akkefietje met zijn auto. Ik had hem ooit 1 keer bij de benzinepomp ontmoet, waar hij zich bekend maakte, omdat hij me zoals iedereen herkende aan de eend. Als ik bij zijn buurman de Dierenfluisteraar op bezoek ga, zwaai ik wel eens uit de verte naar hem.
Hij begon een praatje en ik kletste een beetje terug, altijd dezelfde onderwerpen, het weer, de auto, de buren, vriendin L. die immers nu in het maison de retraite zit.

– Maar wat bent u beter frans gaan spreken, we kunnen een echt gesprek voeren, zei hij.
Wel nondeju! Dat soort kletskoek hield de postbode een tijdje geleden ook al. Dat zijn van die mensen met wie ik nog nooit, ik herhaal, nog nooit andere woorden gewisseld heb dan bonjour, ??üa va, il fait beau en ?‚Ä† la prochaine en die beweren keihard dat zij kunnen zeggen of er enige verbetering is opgetreden.
Als de buren dat nu zouden zeggen, die hebben recht van spreken. Die zeggen dat ook, nu ik erover nadenk.

En trouwens, met met mij valt altijd een echt gesprek te voeren, ik word never nooit niet gehinderd door enige kennis van zaken. Desnoods met een woordenboek Duits-Russisch, weet je nog, Siebe, in Petersburg?

Ik tik dit in een noodtempo, zo dadelijk moet ik mijn niet-verkochte werk ophalen (2 tekeningen verkocht! Hoera!) en daarna misschien nog even spitten met een spa. Ik heb geen zoon met een trekker.
Maar eerst nog een uurtje in de olieverf.

Twee dagen later.

Weer niks gewonnen in de loterij, gelukkig maar

Ik heb me ondertussen tijdens de afterparty bij onze burgemeester (foto boven, die voorzitter is van iets belangrijks met burgemeesters in onze regio) bekend gemaakt als iemand met idee?¬¥n om het toerisme in de Creuse een boost te geven, want jaja, zo populair drukte ik me uit, alsof ik verstand van marketing had. Kwestie van opscheppen over talenkennis, internet , social media en mijn eigen briljante geest natuurlijk.

We gaan volgende week eens praten, want het prikkelde duidelijk zijn nieuwsgierigheid.
Ik zoek feitelijk een baantje.

dieren, Frankrijk, kunst

Lente

7 April 2015 Elz

Wat we deze week hebben gedaan

Kijk die schatjes eens, ze zijn al 6 weken

Nou jongens, meteen tijdens de vernissage werd het kapelletje verkocht, waardoor het glaasje sangria m?¬Æt dit succes me naar het hoofd steeg en ik nog drukker dan anders door het dolle heen kwekte tegen iedereen die zo beleefd was even te luisteren.
De kapel verkoopt altijd, had buurman P al voorspeld en vriendin P bevestigde dat nog eens en herhaalde haar opvatting: en bloemen, landschapjes en dorpsgezichten.

Fijn, dat mijn zakelijke adviseurs op 10 meter afstand van me wonen. Ik ga naar ze luisteren.

Ms Black in oktober vorig jaar

Verder is het mooie weer eindelijk daar, met als gevolg dat de zwarte Brahma-kip broeds is geworden. Ms Black is uitgegroeid tot een grote, zware en beetje (onbegrijpelijk genoeg) bange kip, die op eerste paasdag op twee plastic eieren is gaan zitten en er niet meer af wil.
Toen ik die ging vervangen door Brahma-eieren (van buuf P) kostte het me nog moeite ook, zo stevig drukte ze haar kippenlichaam tegen de bodem van de krat waarin ze lag.
De krat heb ik met kip en eieren in het oude caviahok gezet, dat dicht kan en waar de anderen niet bij kunnen om er bemoeizuchtig per se ook een ei te willen leggen.

Meteen de dag nadat de papierwinkel die ik gedownload had, ingevuld en getekend uit Engeland terugkwam, stond ik (samen met Siebe) op de stoep van de Pr?¬©fecture in Gu?¬©ret, waar we na 10 minuten weer buiten stonden met een immatriculation provisoire voor de brave Berlingo.
Ik had me zo goed voorbereid, dat ik zelfs veel teveel papieren bij me had. Waar ze die rommel allemaal voor nodig hebben en waar ze die bewaren, joost mag het weten. Nu nog een paar nieuwe kentekenplaten en het autoleed is hopelijk de komende 5 jaar geleden.

Nu moet de deuche een kleine facelift hebben. En de ramen van het huis achter. En het dak van de badkamer. En de moestuin. En de heggen tussen tuin en weilanden. En de deur en het interieur van het kippenhok. En de salon.

Even misschien een haalbaarheid- en tijdschemaatje maken. Voor als Siebe hier weer is.

En zou die verkouden griep nu eindelijk over zijn? Nog niet helemaal. Buuf heeft weer een nieuwe verkoudheid en hield me op grote afstand uit angst me te besmetten.
Desondanks spit ze hardnekkig de volgende kilometer moestuin om en voorziet die van mest.

Hoe doet ze dat toch? Ik ben na 10 minuten kaput.

M	T	W	T	F	S	S
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30

Franse zaken