Monthly Archives: July 2011

eten, Frankrijk

Neckark??nigin

3 Comments

Garden in France

Deze bonen lieten me al op 1 maart het water in de mond lopen door de naam: stokspekbonen. We hebben er nu twee keer van gegeten en het is waar, ik heb in tijden niet zulke heerlijke sperziebonen gegeten. En terwijl de rest van de tuin zucht en steunt onder de gesel van de droogte, staan deze planten erbij alsof er niks aan de hand is. Tant mieux.

France

Geen draad, stevig en toch zacht en veel langer dan die sneue dingen van de AH. Maar vooral de smaak, die is uitmuntend. Dat komt misschien ook, omdat ze binnen een half uur na oogst op de bordjes liggen.

Garden in France
Deze hier zat gisteravond tegen het plafond van de slaapkamer.

curieus, deux chevaux, Frankrijk

De Tour in Auzances

La caravane publicitaire du Tour de France 2011
De smurfen in 3D

Zaterdag gingen we vroeg de deur uit, omdat we ons voor 09:00 “ergens” in Gu?¬©ret moesten melden, maar waar precies was niet duidelijk. Ik ging er vanuit dat dat dezelfde plek zou zijn als vorig jaar, tot we op de parkeerplaats van de Intermarch?¬© – waar we langsscheurden – een eend en mensen met clubpetjes zagen en ik nog net op tijd een U-turn kon maken om me daar te melden. Kuskus en gezellig, jongens!
We reden in optocht naar de plaats van bestemming, terwijl we halverwege het parcours van de Tour gingen volgen, toegejuicht door de talloze tourtoeristen, die hun campers in het gelid langs de kant van de weg hadden gezet. We wuifden koninklijk en met knikkende hoofden naar het volk, niet te uitbundig, want dan hou je dat niet lang vol, zoals we dat hadden opgestoken van Julie Andrews in de Hollywoodproductie The Princess Diaries.

France
De oldtimers mogen ook naar de Tour kijken

Iets voorbij de finish van de tussensprint stond de partytent van de ACVE, voorzien van tafels, drank, eten en een TV, die zijn stroom betrok van de demente bejaarden met hun begeleiders, die het terrein naast ons in beslag hadden genomen. Stoelen hadden we zelf bij ons, die tot grote hilariteit van iedereen, veel te laag voor de tafels waren. Het echtpaar met de Traction zorgde voor de maaltijd. Na de aperitiefjes (gapefruit- of cassiskir) werd er witte en rode wijn geschonken, waar we voor bedankten, ik omdat ik niks drink, als ik moet rijden en Y. omdat ze niks drinkt.

France, le Tour 2011 in Auzances
Meloen vooraf

Tussen de tomatensla en het vlees kwamen de bizarre reclameauto’s al langs, zodat we met z’n allen van tafel holden om langs de kant van de weg schaamteloos gillend te gaan bedelen. De bejaarde buren kregen de mooiste troep, petjes met parapluutjes, opvouwbare frisbies, plastic slurfen en idem handjes om mee te klappen. Wij scoorden zakjes snoep, worstjes, een opvouwbare asbak, 2 petjes, magnetische shit om aan de koelkast te plakken en een jeton voor winkelwagentjes aan een sleutelhanger, handig, die schijn ik te sparen. (Meer gekke voertuigen >>)

Tour 2011
Het peloton

V????r en na de renners scheurden de begeleiders en de media met idiote snelheden en in zulke grote hoeveelheden, dat er geen einde aan leek te komen. Geen wonder dat er ongelukken gebeuren, echt volkomen krankjorem.
Na enige tijd verschenen de jongens en we vergaten bijna te juichen, zo druk waren we bezig met onze elektronica, en hup, ze waren alweer voorbij. Nou, dat was mooi, en daar moest op worden gedronken: champagne! We bleven nog lang hangen en keken tv, kletsten wat, informeerden waar onze clubgenoten woonden en maakten afspraken voor a.s weekend in Ahun. Toen de bejaarden vertrokken, viel meteen onze tv uit, maar geen nood, onmiddellijk werd het aggregaat aangeslingerd en konden we verder kijken.

Wat ons werkelijk verbaasde, was dat we niemand gedurende de hele dag naar de plee (die er niet was) hebben zien gaan. Wij moesten wel en ik heb uit solidariteit met Johnny Hoogerland tussen de struikjes mijn billen aan brandnetels gebrand. Of zouden ze hier veel grotere blazen hebben?

Nationale 2cv-dagen in Ahun
ACVE

deux chevaux, Frankrijk

Waterman

Water pipe leak

Ik liep zoals gezegd naar boven om dat gat in de weg bij daglicht te aanschouwen. De jongen van het waterbedrijf stond zich een beetje te vervelen in afwachting van zijn collega die in Gu?©ret onderdelen aan het halen was. We raakten in gesprek.
Ik wilde weten hoe zo’n lekkage ontstond en dat kwam door de droogte, zei hij. Als het vriest of als het zo lang droog is, krimpt de grond en kijk, die buis ligt op een grote steen, links en rechts daarvan heeft geen ondersteuning meer en knak! een lek. Moet je dan eigenlijk al die buizen in beton gieten, vroeg ik. Welnee, zand, dat moest eronder, maar ja, dan moet dat wel structureel gebeuren.

Of ik uit Engeland kwam en wat ik van de Creuse vond. Ik gaf hem het antwoord dat ik altijd geef. De koeien keken ons ondertussen met grote ogen aan.
Wat een mooie dieren, h?®, vond hij. Dat vond ik ook. Maar ken je de Saosnoise? dacht ik hem te horen zeggen, maar zeker weten doe ik het niet. Dat zijn de koeien die hier beneden aan de weg staan en waarvan ik toch altijd heb gedacht dat ze voor de melk waren door hun zoete gedrag en door het feit dat er nooit kalfjes bij staan, maar die bij wikipedia in het vleeskoeienrijtje staan. Die vond hij het mooist van alle runderen, en hoe lang zat ik hier nu en waren de mensen in het dorpje aardig? Heel aardig. En wat sprak ik goed Frans! (Ja, dat mag ook wel eens gezegd). En hoe was ik hier gekomen, met het vliegtuig en was het vakantie of had ik al pensioen, ja, ja, dat wilde hij allemaal weten. Ze gaan hier idioot vroeg met pensioen, dus ik hoefde me niet beledigd te voelen. Misschien.

Deux chevaux
Roest weggeschuurd

Ik heb hier een deux chevaux, zei ik, en mijn man heeft me hier gebracht. Een deux chevaux! Die wil mijn vrouw ook, dat was haar eerste auto! De mijne ook, de mijne ook! Hij vertelde voort over hoe en waar hij z’n vrouw had ontmoet, dat ze – paardenliefhebster – vanuit Orl?¬©ans naar hier was gekomen, dat hij een paard voor haar had gekocht en een geitje, enzovoorts enzovoorts en dat die Engelsen de huizenprijzen opdreven door gewoon de vraagprijs te betalen, zodat een eenvoudige jongen zoals hij niet meer in staat was een huis te kopen, het bekende verhaal. De Engelsen, dat was nu toch afgelopen, nu de pond met een duizelingwekkende vaart naar beneden was gedonderd? Jaja, en hij had trouwens wel een koophuis, zelf helemaal opgeknapt, kende ik dat en dat dorp, jazeker, daar stond ook het paard met geit. Maar weet je hoeveel zo’n dier drinkt, een ramp met die droogte, want het beekje in het weiland stond droog, dus ze sleepten elke dag met water. En dan nog eten en dierenartskosten, pure diefstal, ging hij verder, toen ik te kennen gaf dat me dat ook wel leek. Maar hij zou wel punten scoren als hij een eend voor zijn liefje kocht, mijmerde hij verder met een olijke toet.

En zo namen we gezellig nog een tijdje het leven door, tot z’n maat belde die verdwaald en gestrand was in een dorp 4 km verderop. Ze hebben bij het waterbedrijf kennelijk geen tomtom in hun uitrusting.
Ik nam afscheid, want er moest o.a. weer aan de eend worden gewerkt. Zo kom ik de tijd wel door.

deux chevaux, Frankrijk

Reparaties

Deux chevaux parts
Lekker in een oude ijsbak weken in de WD-40

Zo moeilijk is een bumper vervangen niet, ik bedoel, een nieuwe bumper erop zetten stelt niks voor, maar haal maar eerst eens de oude eraf, zie mijn postje van 12 april dit jaar. De bouten en moeren gingen relatief gemakkelijk, maar de laatste bout met kruiskopkop, de zogenaamde bumperbout (nieuw: 1,50), waar ik als eerste mee was begonnen, deed het gewoon niet meer. Dat moest dus gebeuren met boren en zagen en warempel, ik heb hem er eindelijk af en die nieuwe er alweer op, zie hieronder.

Oldtimer
Eendje moet ook nog naar de tandarts

De dwarsonderdelen, in het Nederlands rozet (“roset”) en in het Frans butoir pare-choc konden nog niet teruggezet, er moet eerst nog v????r zaterdag worden gelakt en geschuurd, als we met de club in Auzances naar de Tour gaan zwaaien en die dingen dan knap moeten zijn. Ik zocht bij de Mehariclub op hoeveel die ongein nieuw kost, 40,87 ‚Äö?ᬮ per stuk ! en dan moet er ook nog een reep rubber op van 10,14 ‚Äö?ᬮ, maal 2 plus verzendkosten, neen, daar gaan we niet aan beginnen. Ik heb gisteren de (het?) gebroken rubber met superlijm gerepareerd en ben met engelengeduld aan het schuren. Hoe lang ik dat volhoud, weet ik niet.
Over 10 dagen zijn de 2cv-dagen in Ahun, waar ongetwijfeld onderdelen te koop zullen zijn, maar de mensen hier hebben altijd bij dit soort gelegenheden de neiging fantasieprijzen te rekenen, zodat mijn hoop niet al te groot is. Ik moet ook nog een calandre, die gek genoeg in het Nederlands weer grill heet. Die kosten gelukkig iets minder dat een enkel rozetje. (Op verschillende NL-sites zie ik trouwens dat alles een stuk goedkoper is. )

En omdat alle wegen tussen Aigurande en Super-Besse – de etappe van 9 juli – die ochtend afgezet gaan worden, moeten we maken dat we voor die tijd aan de andere kant van de afzetting zijn, dat wil zeggen dat we ruim voor 09:00 uur moeten vertrekken. We zullen zwaaien naar de camera, dus iedereen TV kijken en opletten

Water pipe leak
Wat gebeurt er, wat gebeurt er?

Terwijl ik gisteren in het in verband met de hitte verduisterde huis aan de iMac aan het zwoegen was, hoorde ik water stromen dat uit de overloop van de boiler afkomstig was. Als de druk te groot wordt, heeft hij een ontsnappingsventiel. Meestal zijn dat druppels, maar deze keer leek het alsof hij gewoon leegstroomde. Toen ik aan de knop draaide, kreeg ik meteen een flats water in mijn gezicht. Tegelijkertijd begon de wc zichzelf door te trekken. Knap hoor, die moderne zelf-denkende apparatuur in huis! Er zat niets anders op dan de toevoerkranen dicht te draaien en eens te gaan piekeren wat dat nu weer in godsnaam te betekenen had. Que des soucis!
Eerst maar eens Tour bij buurman P. kijken en het dan weer eens proberen. Dat hielp, want alles gedroeg zich daarna weer zoals het hoort. Wie begrijpt het, ik niet.

Water pipe leak
Hobbeleweg, gat in de weg

Nu bleek er een lekkage boven aan de weg, vertelde de andere buurman, die precies dezelfde problemen had met zijn boiler, maar die dacht dat hij met dat ding terug moest naar de winkel en waar was potjandrie de bon nou weer nomdechien gebleven. Toen ik vanochtend een kijkje ging nemen, was de boel nog niet gerepareerd wegens gebrek aan onderdelen. Die waterleiding was uit het stenen tijdperk, dat kon ik wel zien.

Wordt vervolgd.